امام شناسی ج12
جلد دوازدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم امیرالمؤمنین علیهالسلام؛ اعم از علوم باطنی و ظاهری، و علم به ادیان مختلف» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علم امام و رسول، عين علم ذات حقّ • منظور از اختصاص علم غیب به ذات حق • نمونههاى متعدّدى از إخبارات غيبى اميرالمؤمنين عليهالسّلام • جمعآورى قرآن توسّط آن حضرت • عمَر چون قدرت بر پاسخ نداشت سؤال از معانى و مفاهيم قرآن را منع كرد • لزوم رجوع به امام در رابطه با قرآن • سبقت اميرالمؤمنين عليهالسّلام بر همگان در جميع علوم • بازگشت همۀ علوم به آنحضرت • اميرالمؤمنين عليهالسّلام عالم به تورات و انجيل • کلام «سلونى قبل ان تفقدونی» راجع به حقائق و باطن قرآن است؛ نه ظاهر آن • اوج معارف إلهيه در خطبههاى توحيدى اميرالمؤمنين عليهالسّلام • توضيح وتفسير توحيد حقّه حقيقيۀ ذات حقّ تعالى • معرفت امام، عالىترين وسيله براى رسيدن به توحيد است
مرتب سازی:
امام شناسی ج12
211أینَ مَنْ کَانَ إذَا نُودِی فِی الْحَرْبِ أجَابَا *** أینَ مَنْ کَانَ دُعَاهُ مُسْتَجَاباً وَمُجَابَا1٢ ١ ـ «کجاست آن که براى علم مصطفى از براى مردم در بود؟ کجاست آن که چون به مردم خشکى و فقدان باران مىرسید، ابر باراندار بود؟
٢ ـ کجاست آن که چون در جنگ او را صدا مىزدند، فوراً اجابت مىکرد؟ کجاست آن که دعایش مستجاب بود و جوابش داده مىشد»؟
از رسول خدا است که: مَنْ زَارَ عَلِیا بَعْدَ وَفَاتِهِ فَلَهُ الْجَنَّةُ2 «هر کس على را بعد از شهادتش زیارت کند، بهشت براى اوست».
و از حضرت صادق علیه السّلام است که: مَنْ تَرَکَ زِیارَةَ أمیرالمؤمنین لَمْ ینْظُرِ اللهُ إلَیهِ، ألاَ تَزُورُونَ مَنْ تَزُورُهُ الْمَلاَئِکَةُ وَالنَّبِیونَ؟3 «کسى که زیارت على را ترک کند خدا به او نظر نمىکند. آیا زیارت نمىکنید کسى را که ملائکه و پیغمبران او را زیارت مىکنند»؟
اشعارى چند دربارۀ آن حضرت
و نیز از آن حضرت است که: إنَّ أبْوَابَ السَّمَاءِ لَتُفْتَحُ عِنْدَ دُعَاءِ الزَّائِرِ لأمیرالمؤمنین، فَلاَ تَکُنْ لِلْخَیرِ نَوّاماً4 «درهاى آسمان در هنگام دعاى زائر امیرالمؤمنین گشوده مىشود، بنابر این براى کسب خیر و رحمت به خواب مرو».
ابن مدلل گوید:
زُرْ بِالْغَرِی الْعَالِمَ الرَّبَّانِی *** عَلَمَ الْهُدَی وَ دَعَائِمَ الإیمَانِ١ وَ قُلِ السَّلاَمُ عَلَیکَ یا خَیرَ الْوَری *** یا أیهَا النَّبَأُ الْعَظِیمُ الشَّانِ٢ یا مَنْ عَلَی الأعرَافِ یعْرَفُ فَضْلُهُ *** یا قَاسِمَ الْجَنَّاتِ وَالنّیرَانِ٣ نارٌ تَکُونُ قَسِیمَهَا یا عُدَّتِی *** أنَا آمِنٌ مِنْهَا عَلَی جُثْمَانِی٤ أنَا ضَیفُکَ وَالْجِنَانُ إلَی الْقِرَی *** إذْ أنْتَ أنْتَ مَوْرِدُ الضّیفان5٥ ١ ـ «در نجف زیارت کن عالم ربّانى را که او پرچم هدایت و ستونهاى استوار ایمان است.
- »مناقب» ج ٢، ص ٨٢.
- . «مناقب» ج ٢، ص ٨٤.
- همان
- همان
- همان