امام شناسی ج11
جلد یازدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «اعلمیت امیرالمؤمنین علیهالسلام»، «حدیث باب مدینةالعلم از حیث سند و دلالت» و «قضاوتهای امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علم و عرفان خداوندی، از شرائط اولیه رهبری • دین اسلام شرط رهبری را اعلمیّت از جمیع افراد امت میداند • اعلمیت امیرالمؤمنین بر طبق روایات متواتره از پیامبر و اجماع مسلمین بلکه موحدین • بحث مفصل دربارۀ سند و دلالت حدیث «انا مدینة العلم و علیٌّ بابها» • نمونههای متعددی از قضاوتهای شگفتانگیز و حل مسائل مشکل توسط امیرالمؤمنین علیهالسلام • حکومت غاصبان، مانع بهرمندی مردم از سرمایههای الهی • جهالت غاصبان خلافت به معارف دینی و مسائل شرعی • گوشهای از جنایات وهابیها • حذف بخاری و مسلم، فضائل و مناقب امیرالمؤمنین علیهالسلام را از روایات • جهل به مقام والای امیرالمؤمنین علیهالسلام، علّت کنار زدنِ او از خلافت • امیرالمؤمنین، معشوق حقیقی ممکنات در عالم امکان
مرتب سازی:
امام شناسی ج11
64«على دَرِ شهر علم پیامبر است. شما براى ورود در آن شهر، غیر از علىّ کسى را مجوئید، که با آن در آن شهر وارد شوید (که هرگز نتوانید داخل شد چون این شهر در دگرى ندارد) و بنابراین از رفتن در بیابان خشک و لم یزرع دست بردارید (که اگر از غیر علىّ پیروى کنید؛ شما را در وادى بَرَهوت و جهل مىسپارد و دستخوش ضلالت و هلاکت مىکند. بیائید در شهر علم و از دَرِ آن داخل شوید تا سرشار و سرمست از علم و حکمت گردید!)»
و سیّد إسمعیل حمیرى گوید:
مَنْ کَانَ بَابَ مَدِینَةِ الْعِلْمِ الَّذِی *** ذَکَرَ النُّزُولَ وَ أسَرَّ الأنبَاء1 «على است دَرِ شهر علم؛ کسى که ظاهر و نزول قرآن را بیان کرد، و لیکن خبرهاى پشت پرده و پنهان را مخفى داشت و ذکر نکرد، (مگر براى آن در شهر که از همۀ علوم پیامبر چه ظاهر و چه باطن و چه تفسیر و چه تأویل خبر دارد)».
و ابن حمّاد گوید:
بَابُ الإلَهِ تَعَالَی لَمْ یَصِلْ أحَدٌ *** إلَیْهِ إلاَّ الَّذی مِنْ بَابِهِ یَلِجُ2 «على در معرفت و لقا و رضوان خداوند متعال است؛ و کسى به خداوند واصل نمىشود مگر آن کسى که از دَرِ خداوند که علىّ است داخل شود.»
و همچنین گوید:
هَذَا الإمامُ لَکُمْ یُعْدِی یُسَدِّدُکُمْ *** رُشْدًا وَ یُوسِعُکُمْ عِلْمًا وَأدَبَا ١ إنِّی مَدِینَةُ عِلْمِ الله وَ هْوَ لَهَا *** بَابٌ فَمَنْ رَامَهَا فَلْیَقْصُدِ الْبابا ٢3 «١ ـ پیامبر گفت: این است بعد از من إمام شما که شما را بر راه رشد و کمال استوار مىکند؛ و محکم و پابرجا مىدارد؛ و علم و آداب شما را گسترش مىدهد و فراخ مىکند.
٢ ـ حقّاً من شهر علم خدا هستم؛ و علىّ براى آن شهر دَرِ آن است؛ بنابراین کسى که قصد این شهر را دارد؛ باید از دَرَش وارد شود.»
- . «مناقب» ابن شهرآشوب، ج ١، ص ٢٦٢. و شماره (١) در دیوان حمیرى، ص ٥٨، سطر أوّل است.
- همان
- همان