امام شناسی ج11

سایر کشورها.

 در آن‌وقت که خبر تخریب قبور أئِمّۀ بقیع به ایران رسید؛ شیعیان جگرسوخته و عاشق این سرزمین که خود از جهت أمر داخلى خود و فشار سخت دیکتاتور تازه پا به میدان گذارده، قدرت بر حرکت نداشتند، کجا مى‌توانستند فکرى براى بقیع کنند؟ این از نظر ملّت. و أمَّا از نظر دولت، خود دولت با سُعُودى‌ها در التزام و تعهّد به أجانب در هَدْم دین جهت مشترک داشتند. نهایت کارى که مردم مى‌کردند تشکیل مجالس عزادارى و اجتماع در خانۀ علماء و بالمآل تلگرافى که أحیاناً در إبراز تأسف به علماى نجف و کربلا مخابره مى‌شد.

 رضا خان نیز در هدم أرکان إسلام دمى از پاى ننشست؛ و تا جائیکه توان داشت بکوشید. قتل عام مردم در مسجد گوهرشاد مسجد مقدّس؛ و زنده به گور کردن مجروحین؛ و برداشتن حجاب بانوان، و لباس ملّى و إسلامى، و عِمَامه و کلاه سادۀ مردم را تبدیل به لباس فرنگى و کراوات (صلیب) و کلاهِ شاپو و تمام لبه نمود. علماء را کُشت و زندان کرد؛ و در ربودن جواهرات آستانۀ مقدّسۀ حضرت إمام رضا علیه السّلام، و خراب کردن إمامزاده‌ها و مدارس طلاّب علوم دینیّه اهتمام کرد. إداره أوقاف، مصارف مدارس علمیّه را که طبق نظر واقفین آن باید براى امور طلاّب آنجا صرف شود؛ صرف فرهنگ غربى، و مدارس اروپائى، و استخرهاى شناى پسران و دختران، و مجالس رقص و موزیک دختران با پسران، و غیرها نمود. در سراسر ایران مدارس طلاّب به صورت مزبله درآمد. دیوارها شکست خورد؛ و سقف‌ها فرو نشست؛ و حجره‌هاى آن محلّ أسباب و أثاثیّۀ دکانداران مجاورش شد.

جنایات رضا خان پهلوى در کشور ایران‌

 إسمعیل مِرْآت وزیر معارف آن دوره، إمامزاده یَحْیی را که در طهران از أعاظم و أکابر امام‌زادگان و از علماء أهل بیت، و روات أحادیث، و واجب التّعظیم بود؛ و داراى بارگاه و حرم و گنبد و صحن و سرائى بود؛ از بنیاد خراب کرد و زمین ورزش و فوتبال نمود، و جواهرات آن را از جمله یک جفت طاووس مرصّع قیمتى و عتیق را برد. یکى از مستشرقین (خاورشناسان) آن زمان هر چه به مرآت التماس کرد که: بناى این امامزاده تاریخى است؛ و تاریخ آن از