امام شناسی ج11

کس در هر نقطه بخواهد کعبه را ببوسد؛ مى‌گویند: هَذَا حَجَر! هَذَا حَجَر! این سنگ است! بوسیدن سنگ شرک است! آمران به معروف آنها نیز در رکن عراقى، و شامى، و یمانى، نیز پشت به کعبه به مردم مى‌گویند: بوسیدن سنگ شرک است. و اگر طائفى بخواهد لبان خود را بر آن سنگ‌هائى که رسول خدا گذارده، بگذارد و ببوسد؛ با تازیانه او را مى‌زنند؛ و مى‌گویند: شرک است.

 و هیچ بعید نیست که از بوسیدن خصوص حَجَر اْلأسْوَد نیز مردم را منع کنند؛ و سپس طواف را که مقدّس‌ترین حال خضوع و تذلّل در برابر صاحب بیت است، به عنوان شرک، و دور زدن بر گرد سنگ‌هاى جامد و بى‌روح نیز بردارند.

 وَهّابِیّه مکّه و مدینه را که دو شهر إسلامى و متّفقٌ علیه بین جمیع مذاهب اسلامى است؛ و زادگاه و محلّ هجرت و خانه و قرارگاه رسول الله است؛ و هر نقطۀ آن مسجدى و معبدى و محلّى از سرگذشت‌ها و تاریخ زندۀ إسلام، و آثار نبوّت و ولایت أمیرالمؤمنین علیه السّلام بوده است به دو شهر اُروپائى تبدیل کرده‌اند. تمام آثار رسول خدا را و أهل بیت را چه در مکّه و چه در مدینه محو کرده و نابود ساخته؛ به جاى آن عمارت‌هاى ده اشکوبه ساخته؛ و نخلستان‌هاى مدینه را که سرسبز و خرّم بود؛ همه را قطع و ریشه‌کن نموده‌اند؛ و به جاى آنها عمارت‌هاى صد در صد وابسته بنا کرده‌اند.

 در مدینۀ طیّبه دیگر إسمى از محلّۀ بنى هاشم نیست؛ از خانه حضرت سجّاد نیست؛ از خانۀ حضرت صادق نیست، از خانه أبُو أیُّوب أنصاری نیست‌؛ بیت الأحزان را خراب کردند، دیوار مسجد علیّ را با صفحاتی پوشانده‌؛ و دَرِ آن را مهر و موم کرده‌اند. مَشْربة امِّ إبراهیم را چه عرض کنم‌؟ آن محلّ شریف و مقدّس‌؛ و آن محلّ نورانی و پر فیض‌؛ حقّاً امروز به مزبله‌ای أشْبَه است تا به مسکن و مأواى رسول خدا، و أهل بیت رسول خدا، و مع‌ذلک متروک است و مقفول.

 مَسْجِد الْفَضیخ که همان مسجد ردّ شمس است، براى حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام، متروک است و مهجور؛ و حتّى کسى نام آن را نمى‌داند. نام علىّ بن أبی‌طالب در خطبه‌ها و منبرها برده نمى‌شود؛ ولى ده‌ها بار و صدها بار نام سَیِّدُنَا عُمَر برده مى‌شود. آه چه شهر غریب و مهجورى است مدینه؟ مدینه که هر