امام شناسی ج11

إنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ، أیَّنَ الأیْنَ، فَلاَ أیْنَ لَهُ؛ وَ جَلَّ أ نْ یَحْوِیَهُ مَکَانٌ؛ وَ هُوَ فِی کُلِّ مَکَانٍ بِغَیْرِ مُمَاسَّةٍ؛ وَ لاَ مُجَاوَرَةٍ، یُحیطُ عِلْمًا بِمَا فِیهَا؛ وَ لاَ یَخْلُو شَیْءٌ مِنهَا مِنْ تَدبیرِهِ.

 «حقّاً و تحقیقاً خداى عزّ و جلّ، مکان و ظرف را براى موجودات آفرید؛ پس نمى‌تواند خودش داراى ظرف و مکان باشد؛ و خداوند بزرگتر و أجلّ است از آنکه مکانى بتواند او را در بر گیرد! و او در هر مکانى است بدون آنکه با آن مکان تماسّ داشته باشد، و یا در مجاورت آن قرار گیرد. علم خداوند إحاطه دارد به تمام موجوداتى که در مکانها قرار دارند؛ و هیچیک از آن موجودات از تدبیر و اراده خداوند خالى نیستند.» 

 آنگاه أمیر مؤمنان به آن مرد گفتند: من تو را اینک آگاه مى‌کنم به آنچه در بعضى از کتابهاى شما وارد شده است؛ و آن بر آنچه را که من براى تو گفتم، گواه است! اگر بدانى و بفهمى آیا ایمان مى‌آورى؟ یهودى گفت: آرى! 

 أمیرالمؤمنین علیه السّلام گفتند: آیا شما در بعضى از کتب خود این‌طور نیافته‌اید که: مُوسَی بْنُ عِمْرَان على نبیّنا و آله و علیه السلام روزى نشسته بود که ناگاه فرشته‌اى از جانب مشرق آمد، و حضرت موسى به او گفت: از کجا آمده‌اى؟! گفت: از نزد خداوند عزّ و جلّ! 

 و پس از آن فرشته‌اى از جانب مغرب آمد؛ و حضرت موسى به او گفت: از کجا آمده‌اى؟! گفت: از نزد خداوند عزّ و جلّ! 

 و سپس فرشته‌اى آمد، و گفت: من از آسمان هفتم، از نزد خداوند عزّ و جلّ آمده‌ام؛ و پس از آن نیز فرشته دیگرى آمد، و گفت: من از هفتمین درجۀ زیرین زمین، از نزد خداوند تعالى آمده‌ام! 

 در این حال مُوسَی عَلَی نَبِیِّنَا وَ آلِهِ و علیه السّلام گفت: سُبْحَانَ مَنْ لاَ یَخْلُو مِنْهُ مَکَانٌ وَ لاَ یَکُونُ مِنْ (إلی نسخه بدل‌) مَکَانٍ أقْرَبُ مِنْ مَکَانٍ.

 «پاک و منزّه است آن که مکانى از او خالى نیست؛ و نسبت به مکانى، نزدیکتر از مکان دیگر نیست.» 

 عالم یهودىّ گفت: اینک شهادت مى‌دهم که: این مطلب حقّ است و بس؛ و