Name: کتاب امام شناسی ج10 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

امام شناسی ج10

62

فَهُوَالْخَلِیفَةُ وَ الإمَامُ وَ خَیْرُ مَنْ *** أمْضَی الْقَضَاءَ وَخَفَّفَ الإقْلاَمَا٤¹
١ـ پیامبر فرمود: این که برادر من است، مولای شما و إمام شماست؛ و اوست جانشین پس از من اگر من مرگ را دیدار کنم؛
٢ـ منزلۀ او با من، مثل منزلۀ هارون است به موسی! بنا بر این ای مردم! شما در بزرگداشت حقّ إمامتان کوتاهی نکنید و قصور نورزید!
٣ و ٤ـ اگر حضرت هارون پیامبرْ برای قوم خودش سیّد و سالار، و امام و پیشوا بود در وقتی که موسی غیبت می‌کرد؛ پس علی نیز خلیفه و جانشین و إمام است، و بهترین کسی است که حکم و قضاء را إنفاذ می‌کند و اجرا می‌سازد؛ و قلم‌های سنگین و غیر قابل تحمّل را تخفیف می‌دهد.
و همچنین عونی گوید:
أمَا رُوِیتَ یَا بَعِیدَ الذِّهْنِ *** ما قَالَهُ أحْمَدُ کَالْمُهَنّی‌
أنْتَ کَهارونَ لِمُوسَی مِنّی‌ *** إذْ قالَ مُوسَی لإخِیهِ اخْلُفْنی‌
فَاسْئَلْهُم لِمْ خَالَفُوا الْوَصِیَّا²
«ای شخص کُنْد ذهن و کودن! مگر برای تو آنچه را که أحمد، همانند شخصی که تهنیت می‌گوید، روایت نکرده‌اند که گفت: همان طوری که موسی برادرش را جانشین و خلیفه کرد؛ و با او به خطاب أُخْلُفْنِی مخاطبه نمود؛ تو هم نسبت به من مانند هارون نسبت به موسی هستی در برابر من؟! و بنا بر این تو از این غاصبان خلافت و جانشینی علی علیه السّلام بپرس که: به چه جهت و به کدام سبب با وصیّ رسول خدا مخالفت کردند».
1. . «مناقب» ابن شهرآشوب، ج ١، ص ٥٢٤ و ص ٥٢٥ و در «الغدیر»، ج ٤ ص ١٢٧ و ص ١٣١، و در آنجا شرح حالات عونی را مفصّلاً ذکر کرده است. عونی از شعرای بزرگوار و پیشوایان شعر در مدایح اهل بیت علیهم السلام بوده است و در قرن ششم می‌زیسته است، و فانی در محبّت أهل بیت بوده است. اشعار پنج مصراعی او که در مناقب أمیرالمؤمنین علیه السّلام و در مثالب أعداء او است بقدری راقی است که از جهت سلاست و ملاحت کمتر نظیر آن را می‌توان یافت. این اشعار پنجاه و یک پنج مصراعی است که ما در اینجا از «مناقب» ابن شهرآشوب به مناسبت وزارت أمیرالمؤمنین علیه السّلام فقط یک پنج مصرعی را ذکر کردیم. و چون اسم او طلحة بن عبید الله أبی عون غسّانی بوده است؛ آخرین أبیات خود را با خطاب به طلح که منادای مرخّم است خاتمه می‌دهد.
  یا ربّ مالی عملٌ سوی الولا *** لأحمد و آله أهل العُلا
  صنو الرَّسول والوصیّ المبتلی *** وفاطمٍ والحسنین فی الملا
  غرًّا تزین العرش و الکرسیّا
  ثمّ علیٍّ وابنِه محمّد *** وجعفرالصدق وموسی المهتدی
  ثمَّ علیٍّ و الجواد الاَجودِ *** محمّد ثمّ علیِّ الأمجدِ
  و الحسن الّذی جلا المهدیّا
  فأعطنی بهم جمال الدنیا *** و راحة القبرزمان البقیا
  و الأمن و الستر بحشر المَحْیا *** و الرَّیّ من کوثر أهل السقیا
  والحشرمعهم فی العلی سویّا
  یا طلح إن تختم بهذا فی العمل *** لم یدن منک فزع و لا وجل‌
  وأنت طَلْحُ الخیر إن جاء الأجل‌ *** بالأجر من ربّ الوَرَی عزّوجلّ
  کفی بربِّی راحمًا کفیّا
2. همان