اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج10

0
اعتقادات

جلد دهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حدیث منزلت از حیث سند و دلالت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • بحثی مبسوط دربارۀ سند و متنِ حدیث «منزلت»   • احتجاجات و استشهادات به حدیث «منزلت»  • استضعاف امیرالمؤمنین علیه‌السلام همانند حضرت هارون علیه‌السلام  • پاسخ به شبهات ابن‌تیمیه دربارۀ حدیث منزلت  • وزارت و خلافت علی‌ علیه‌السلام از روز اول دعوت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله  • مصائب وارده بر حضرت فاطمۀ زهراء سلام‌الله‌علیها پس از رحلت پیامبر  • چرا سعد‌ابن‌ابی‌وقاص با آن سوابق در اسلام و اعتراف به افضلیت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از بیعت تخلّف ورزید؟  • اشکالات کلامی اعتراضات عمر به رسول‌خدا  • دربارۀ سوء قصد و اهتمام به ترور پیامبر اکرم توسط منافقین  • علت عدم قیام امیرالمؤمنین پس از رحلت رسول‌خدا  • علت بیشتر ذکر شدن قضایایِ قوم بنی‌اسرائیل و حضرت موسی علیه‌السلام در قرآن

امام شناسی ج10

213
  • ابن هشام با سند خود، از عبد الله بن حارثه، از پدرش، از جدّش، روایت کرده است که او گفت:

  • به پیغمبر أکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم خبر رسید که جماعتی از منافقین در خانۀ سُوَیْلِم یهودی گرد آمده‌اند ـ و خانۀ او در جا سوم بود ـ و مردم را از حرکت به غزوۀ تبوک با رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم منع می‌کنند؛ و از رسول خدا متفرّق می‌سازند. رسول خدا طلحة بن عُبَیْد الله را با چند تن از اصحاب خود فرستاد؛ و أمر کرد تا خانه سُوَیْلِم را به روی آنان آتش زنند.

  • طلحه مأموریّت خود را انجام داد، و ضحّاک بن خلیفه که از منافقین بود از بالای خانه با شدّت خود را بیرون انداخت و پایش شکست؛ و یاران ضحّاک نیز خود را بیرون افکندند و نجات یافتند1.

  • خطبۀ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در وقت خروج به غزوۀ تبوک‌

  • علیّ بن إبراهیم قمّی گوید: در این حال که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم لشکر خود را در ثَنِیَّةُالْوَدَاع زده بود؛ و متمکّنین و مالداران را أمر کرده بود که به أفراد بی‌بضاعت در حرکت کمک کنند؛ و کسانی که می‌توانند از أموال خود مردم را بر مرکب سوار کنند؛ و تقویت نمایند و ترغیب بر جهاد کنند؛ خطبه‌ای ایراد کرد فَقَالَ: أیُّهَا النَّاسُ! إنَّ أصْدَقَ الْحَدِیثِ کِتَابُ اللهِ؛ وَأوْلَی الْقَوْلِ کَلِمةُ التَّقْوَی‌؛ وَخیْرُ الْمِلَلِ مِلَّةُ إبْرَاهِیمَ؛ وَخَیْرُ السُّنَنِ سُنَّةُ مُحَمَّدٍ؛ وَ أشْرَفُ الْحَدِیثِ ذِکْرُ اللهِ؛ وَ أحْسَنُ الْقَصَصِ هَذَا الْقُرْآنُ؛ وَ خَیْرُ اْلاُمُورِ عَزَائِمُهَا؛ وَ شَرُّ اْلاُمُورِ مُحْدَثاتُها؛ وَ أحْسَنُ الْهَدْیِ هَدْیُ الْأنْبِیَاءِ؛ وَأشْرَفُ الْقَتْلِ قَتْلُ الشَّهُدَاءِ؛ وَأعْمَی الْعَمَی الضَّلاَلَةُ بَعْدَ الْهُدَی‌؛ وَخَیْرُ الْأعْمَالِ مَا نَفَعَ؛ وَخَیْرُ الْهَدْیِ مَا اتُّبِعَ؛ وَ شَرُّ الْعَمَی عَمَی الْقَلْبِ؛ وَالْیَدُ الْعُلْیَا خَیْرٌ مِنَ الْیَدِ السُّفْلَی‌؛ وَ مَا قَلَّ وَ کَفَی خَیْرٌ مِمَّا کَثُرَ وَألْهَی‌؛ وَشَرُّ الْمَعْذِرَةِ حِینَ یَحْضُرُ الْمَوْتُ؛ وَ شَرُّ النَّدَامَةِ یَوْمَ الْقِیامَةِ.

  • وَمِنَ النَّاسِ مَنْ لاَ یَأْتِی الْجُمُعَةَ إلاَّ نَزْرًا، وَ مِنْهُمْ مَنْ لاَ یَذْکُرُ اللهَ إلاَّ هَجْرًا؛ وَ مِنْ أعْظَمِ الْخَطایَا اللِّسَانُ الْکَذُوبُ؛ وَخَیْرُ الْغِنیَ غِنَی النَّفْسِ؛ وَخَیْرُ الزَّادِ التَّقْوَی‌؛ وَرَأْسُ الْحِکْمَةِ

    1. «سیرۀ ابن هشام» ج ٤، ص ٩٤٤ و «سیرۀ حلبیّه» ج ٣ ص ١٥٠ و کتاب «حیاة محمد» ص ٤٢٧.