امام شناسی ج10

و نیز دربارۀ جَدُّ بْن قَیْس این آیه نازل شد:

 وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَ لا تَفْتِنِّي أَلا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ‌¹.

 «و بعضی از منافقین می‌گفتند: به ما اجازه بده در مدینه بمانیم و ما را (بدیدن زنان رومی) به فتنه مینداز! آگاه باش ای پیغمبر که آنها در عین فتنه فرو رفته؛ و در درّۀ خوفناک آن سقوط کرده‌اند و حقا که جهنّم بر تمام کافران احاطه دارد».

 زیرا که أوّلاً دروغ گفتن، و ثانیاً شکّ در ایمان داشتن، و دعوت پیامبر را برای جهادهای نزدیک و آسان که دارای غنیمتی است پذیرفتن؛ و برای جهادهای دور دست و مشکل ردّ کردن؛ بزرگترین فتنه‌ای است که در آن سقوط کرده‌اند.

 این مرد می‌پنداشت که زنان رومی با جمال خود او را به فتنه می‌اندازند؛ و از پای در می‌آورند. و دروغ می‌گفت؛ و این‌طور وانمود می‌کرد که از جنگ رهائی یابد؛ و جان خود را که از جان رسول خدا بیشتر دوست می‌داشت محفوظ نگاه دارد؛ و این طرز تفکّر بزرگترین فتنه‌ای است که در آن غوطه‌ور شده است.

 چون این آیه فرود آمد؛ عبد الله به نزد پدرش آمد، و گفت: مگر من به تو گوشزد نکردم که دربارۀ تو آیه‌ای نازل می‌شود که مسلمانان آن را می‌خوانند؟! جدّ به پسر گفت: اُسْکُتْ عَنِّی یَا لُکَعُ وَاللهِ لاَ أنْفَعُکَ بِنَافِعَةٍ أبَدًا، وَاللهِ لَأنْتَ أشَدُّ عَلَیَّ مِنْ مُحَمَّدٍ ².

 «ساکت شو ای لئیم! دست از گفتارت به من بردار! سوگند به خدا که از این به بعد هیچ نفعی را به تو نمی‌رسانم! سوگند به خدا که وجود تو برای من از محمّد شدیدتر است!»