امام شناسی ج10

کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ. وَنَسِیَ سُفْیَانُ وَاحِدَةً ¹.

 «حقّاً برای علی چهار منقبت است که اگر یکی از آنها برای من بود، از فلان و فلان بهتر بود؛ و شترهای سرخ مو را نام برد: یکی گفتار رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم: من عُلَم جنگ را در خیبر به دست علی می‌دهم. و یکی گفتار او: نسبت تو با من نسبت هارون است با موسی. و یکی گفتار او: هر کس که من مولای او هستم، علی مولای اوست. و سفیان راوی این روایت می‌گوید: من چهارمی را فراموش کردم».

 و أحمدحَنْبَل با سند خود در مُسْنَد از ابن عبّاس روایت کرده است که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم برای غزوۀ تبوک از مدینه خارج شدند، و مردم نیز با آن حضرت خارج شدند، علی علیه السّلام به رسول خدا گفت: من هم خارج شوم؟!

 پیغمبر صلوات الله علیه گفت: نه! علی در این حال گریست.

 فَقَالَ لَهُ: أمَا تَرْضَی أنْ تَکُونَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارونَ مِنْ مُوسَی إلاَّ أنَّک لَسْتَ بِنَبِیٍّ، إنَّهُ لا یَنْبَغِی أنْ أذْهَبَ إلاَّ وَ أنْتَ خَلِیفَتِی!² 

 «پیامبر گفت: آیا راضی نیستی که نسبت تو با من همانند هارون با موسی باشد؛ به جز آنکه تو پیامبر نیستی؟! سزاوار نیست که من برای این غزوه بروم مگر آنکه خلیفه و جانشین من باشی!» 

 و ابن مغازلی با اسناد خود روایت کرده است که چون رسول خدا به غزوۀ تبوک می‌رفت؛ علی بن أبی طالب را به جانشینی خود بر أهل خود قرار داد و أمر کرد تا در مدینه إقامت داشته باشد.

سبب جانشینی أمیرالمؤمنین علیه السّلام در غزوۀ تبوک و إقامت در مدینه‌

 منافقین مدینه به جهت ایجاد اضطراب و تشویش شروع کردند به گفتارهای یاوه و بدون واقع و هذیان‌سرائی که: پیامبر علی را با خود نبرد بجهت آنکه علی بر پیامبر سنگین بود؛ و یا بجهت آنکه علی را کوچک و سبک شمارد.

 چون منافقین این سخن بگفتند؛ علی علیه السّلام سلاح خود را برداشت؛ و به‌