امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمای‌عامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابن‌تیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عید‌غدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
70٣ ـ حَبیب بن بُدَیْل بن وَرْقاء خُزَاعی.
٤ ـ خُزَیْمة بن ثابِت ذُوالشَّهَادَتَیْن كه در غزوۀ بدر حضور داشته و در صفّین شهید شده است.
٥ ـ عَبدالله بن بُدَیْل بن وَرْقَاء كه در صفّین شهید شده است.
٦ ـ عَمَّار بن یَاسِر كشته‌شدۀ جماعت ستمكار در صفّین او در غزوۀ بدر حضور داشته است.
٧ ـ قَیْسِ بن ثَابِت بن شِمَاس أنْصاری.
٨ ـ قَیْس بن سَعْد بن عُبَادّه خَزْرَجی أنْصَاریّ.
٩ ـ هَاشِم مِرْقَال بن عُتْبَة لوادار أمیرالمؤمنین و شهید در صفّین.
و امّا نام كسانى كه از شهادت كتمان نمودند، برحسب ضبط كتب تاریخ عبارت است از:
١ ـ أبُوحَمْزَة: أنَس بن مَالِک متوفى در سنۀ ٩٠ و یا ٩١ و یا ٩٣.
٢ ـ بَرآء عَازِب أنْصاری متوفى در سنۀ ٧١ و یا ٧٢.
٣ ـ جریر بن عَبْدالله بَجَلی متوفى در سنۀ ٥١ و یا ٥٤.
٤ ـ زَیْد بن أرْقَم خَزْرَجی متوفى در سنۀ ٦٦ و یا ٦٨.
٥ ـ عَبْدالرَّحمن بن مُدْلِج.
٦ ـ یَزید بن وَدیعَة.1
نامۀ معاویه به همراهى أبو هریره و أبو دردآء به أمیرالمؤمنین در صفّین
احتجاج هفتم: مناشده‌اى است كه حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام در جنگ صفّین نموده‌اند در حضور لشگریان و جماعتى از مردم و آن كسانى كه از اطراف به نزد او آمده بودند و مهاجرین و انصار.
این احتجاج در موقعى است كه معاویه نامه‌اى را به همراهى أبوهُرَیْره و أبودَرداء مى‌نویسد و به نزد آن حضرت مى‌فرستد، و در عین حال سؤالاتى هم شفاهاً بوسیله آن دو نفر از حضرت مى‌كند.
و چون این نامه و سؤال‌ها و پاسخهاى حضرت بسیار جالب است، فلهذا
- «الغدیر» ج ١، ص ١٩١ و ص ١٩٢.