امام شناسی ج9

بوده‌اند و یا در یك طرف آن نام برده‌اند و ملتفت به غیر آنها نشده‌اند. و یا أفراد بدرىّ را كه در غزوۀ بدر بوده‌اند شمرده‌اند، و یا خصوص أنصار را نام برده‌اند، و یا اینكه چون صداى آن شهود براى گواهى بلند شد و چشم‌ها به تماشا خیره شد و گوش‌ها براى استماع و تلقّى مهیّا شد و صداى مختلف از أطراف شنیده شد، همان طور كه طبع حال در أمثال این قضیّه در مجتمعات حكایت مى‌كند بعضى از ذكر بعضى، و أفراد دیگرى از جماعت دیگرى نسیان و غفلت كرده؛ و هر كه روایت كرده است خصوص آن أفرادى را كه در ذهن خود مضبوط داشته است، بیان نموده است.¹ 

 این اسامى و تعداد شهود بود. و امّا راویان این حدیث مناشده را در رحبه، براى أجیال و طبقات بعدى چنانچه علاّمۀ أمینى ضبط كرده‌اند چهار نفر از أصحاب، و چهارده نفر از تابعین مى‌باشند كه مجموعاً، هجده نفرند.

 امّا از أصحاب:

 ١ ـ حَبَّة بن جوین عَرَنِی أبُوقُدَامَۀ بَجَلی متوفّى در سنۀ ٧٦ و یا ٧٩.

 ٢ ـ زَیْد بن أرْقَم أنْصارِیّ.

 ٣ ـ أبُوطُفَیل: عَامر بن وَاثِلَۀ لَیْثیّ متوفّی در سنۀ ١٠٠، یا ١٠٢، یا ١٠٨، و یا ١١٠.

 ٤ ـ یَعْلَی بن مُرَّة بن وَهَب ثَقَفیّ.

 و امّا از تابعین:

 ١ ـ أبُوسُلَیْمان مُؤذِّن.

 ٢ ـ أبُوالْقاسِم: أصْبَغُ بْنُ نُبَاتَة.

 ٣ ـ زاذان بن عُمَر کِنْدِیّ بَزَّار یا بَزّاز کوفیّ.

 ٤ ـ زِرّ بن حُبَیْش‌² أسَدِی، أبُومَریم.