امام شناسی ج9

فرود آورده است، فروگذار نكرد، مگر آنكه آن را بیان كرد و تفسیر نمود. و از بیان چیزى كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله دربارۀ پدرش، و برادرش، و مادرش، و دربارۀ خودش و أهل بیتش، فرموده بود، فروگذار نكرد، مگر آنكه آنها را روایت كرد. و دربارۀ هر فقره از فقراتى كه بیان مى‌نمود، أصحاب او مى‌گفتند: اَللَّهُمَّ نَعَمْ: بار پروردگارا! همینطور است كه حسین مى‌گوید: ما اینها را از رسول خدا شنیدیم و بر آنها حاضر و ناظر بودیم. و هر یك از تابعین مى‌گفتند: بار پروردگارا! این مطلب را آن صحابه‌اى كه به آنها وثوق داشتم، و مورد أمانت من بودند براى من بیان كرده‌اند! 

 و حُسَیْنَ علیه السّلام مى‌گفت: من با سوگند به خداوند از شما مى‌خواهم كه این مطالب را براى كسانى كه به آنها، و به دین آنها وثوق دارید، بازگو كنید!

 سُلَیْم می‌گوید: و از جملۀ مطالبی که حُسَیْنَ علیه السّلام دربارۀ آن مناشده و احتجاج نمود، و آنها را یادآور شد، این بود كه گفت:... من با سوگند به خداوند از شما مى‌خواهم كه: آیا مى‌دانید كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله او (أمیرالمؤمنین على بن أبی‌طالب پدرم) را در روز غدیر خمّ نصب نمود، و نداى ولایت او را در داد؟ و گفت: واجب است كه: آن كه حاضر است این مطالب را به آن كه غائب است برساند؟! گفتند: بار پروردگارا! آرى ما مى‌دانیم!...

 و دربارۀ هر فقره مى‌گفتند: اَللَّهُمَّ نَعَمْ، ما حقّاً این داستان را شنیدیم. و بر این پیمان و عهد¹ مردم متفرق شدند.

احتجاج عبد الله بن جعفر با معاویه به حدیث غدیر

 احتجاج یازدهم: استدلال و استشهاد عَبْدُالله بن جَعْفَر بن أبی‌طالب است با مُعَاِویَة بن أبِی‌سُفْیَان (صَخْر بن حَرْب بن اُمَیَّة بن عَبْد شَمْس). و هر چند در روایت جاى این گفتگو بیان نشده است، ولى از قراین معلوم مى‌شود كه در مدینۀ منوّره در سفرى كه معاویه حجّ نمود، انجام نگرفته است، زیرا معاویه در سال پنجاهم‌