امام شناسی ج9

و خونش حلال بود در این صورت حرمت خونش باطل مى‌شود. (و در روایتى است كه خونش هَدَر مى‌رود). و اگر مظلومانه كشته شده بود و خونش احترام داشت من از قاتل پدرشان فدیه مى‌گیرم و حكم به جزا مى‌نمایم، و آنها اگر بخواهند قاتل را مى‌كشند و اگر بخواهند عفو مى‌كنند و اگر بخواهند دِیۀ مالى مى‌ستانند.

 و این جماعت كشندگانِ عثمان در لشكر من هستند و إقرار و اعتراف به كشتن عثمان را دارند و به حكمى كه من براى آنها صادر كنم راضى هستند. بنابراین فرزندان عثمان با معاویه ـ اگر معاویه ولىِّ آنها و یا وكیل آنهاست ـ باید به نزد من بیایند و إقامۀ دعوا بر علیه قاتلانِ عثمان كنند و آنها را به محاكمه بكشانند تا من به كتاب خدا و سنّت پیغمبرش صلّى الله علیه و آله در میان آنها حكم كنم.

 و اگر معاویه بدون گناه و خطائى كه از قاتلان عثمان سرزده باشد ایشان را به گناه متّهم مى‌كند و دنبال علّت‌هاى واهى و أباطیل مى‌گردد پس به هر گناهى كه مى‌خواهد آنها را متّهم كند، بكند كه بزودى خداوند قواى خود را بر علیه او به كار مى‌بندد.

 أبو درداء و أبوهُرَیره گفتند: سوگند به خدا كه إنصاف را تمام كردى بلكه از إنصاف هم پیشتر رفتى و علّت و إشكال مطلب را برطرف كردى و حجّت او را شكستى و چنان دلیل و برهان قوى و روشن و صادقى إقامه كردى كه بر آن هیچگونه إشكال و ایرادى نیست! 

 أبوهُرَیره و أبو درداء از نزد على علیه السّلام خارج شدند. سُلَیم مى‌گوید: در این حال قریب به بیست هزار نفر مرد زره‌پوش كه با كلاه‌هاى خُودْ سر و صورتشان مجهّز بود در مقابل آنها آمدند و گفتند: ما كشندگان عثمان مى‌باشیم، به كشتن او إقرار و اعتراف داریم و به حكم على علیه السّلام راضى هستیم چه بر لَهِ ما و چه بر عَلَیهِ ما، پس لازم است أولیاء و صاحبان خون عثمان بیایند و ما را براى گرفتن خون پدرشان به نزد على علیه السّلام به جهت تحكیم و قضاء او بخوانند. و اگر على علیه السّلام حكم به قصاص و یا دِیَه را بكند، ما در برابر حكم او شكیبا و تسلیم هستیم.

 أبو درداء و أبو هریره گفتند: شما نیز حقّاً سخن منصفانه‌اى گفتید، و براى على جائز نیست كه شما را به معاویه بسپارد و یا شما را بكشد تا اینكه أولیاء