امام شناسی ج9

 و دربارۀ نوح مى‌گوید: وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ.¹ 

 «با نوح ایمان نیاوردند مگر قلیلى.» 

 اى معاویه! ایمان‌آورندگان در میان مردم أند كند.

 عبد الله بن جعفر در اینجا داستان حضرت موسى و سحره، و هارون و سامرى را بیان مى‌كند كه مردم از اكثریّت كه به دنبال سامرى و گوساله رفتند تبعیّت كردند، و حضرت هارون را تنها گذاشتند، و سپس مى‌گوید:

 و پیغمبر ما صلّى الله علیه و آله در غدیر خمّ، أفضل مردم و سزاوارترین و بهترین آنها را براى امّت خود نصب كرد، و نیز در مواطن عدیده‌اى ولایت او را بیان كرد، و به واسطۀ على با مردم احتجاج كرد، و مردم را امر به إطاعت او نمود، و به مردم خبر داد كه نسبت على با او مثل نسبت هارون با موسى است، و او وَلِیِّ هر مؤمنى است پس از پیامبر، و هر كس كه پیغمبر ولىّ او باشد على ولىّ اوست و هر كس كه پیغمبر نسبت به او أوْلَی باشد على نسبت به او أولى است، و على خلیفه و جانشین اوست در میان مردم، و وصىّ اوست، و هر كس إطاعت او را كند، خداوند را إطاعت كرده است، و كسى كه عصیان او را بنماید، عصیان خدا را نموده است، و كسى كه ولایت او را بر عهده گیرد ولایت خدا را بر عهده گرفته است، و كسى كه با او دشمنى كند، با خدا دشمنى كرده است. «فَأنْکَرُوهُ وَ جَهِلُوهُ وَ تَوَلَّوْا غَیْرَهُ» تا آخر بیان عبد الله كه براى معاویه احتجاج كرده است.² 

احتجاج أصبغ بن نباته در حضور معاویه به حدیث غدیر

 احتجاج دوازدهم: استشهادِ أصْبَغ بن نُبَاتَه است‌ به حدیث غدیر برای معاویه، و مناشدۀ اوست‌ با أبُوهُرَیْره، در آن مجلس که در سنۀ ٣٧ هجری واقع شده است. و أبُوهُرَیْره از أصحاب رسول خداست كه دین را به دنیا فروخت، و از كاسه‌لیسان سفره معاویه شد، و با وضع أحادیثِ موضوع و جعلى و سراسر كذب و دروغ، جزء آخوندهاى دربارى معاویه به شمار مى‌رفت.

 ما براى روشن شدن ذهن خوانندگان گرامى، آنان را فقط به مطالعۀ دو كتاب‌