امام شناسی ج9

حجّت مرا قوى‌تر و حقّ مرا استوارتر مى‌كند. و فرضاً اگر عثمان در زمان خلافت أبو بكر و عمر كشته مى‌شد، مگر معاویه چنین حقّى را داشت كه براى خونخواهى او با آنها بجنگد و بر آنها خروج كند؟! 

 أبوهُرَیْره و أبو درداء گفتند: نه چنین حقّى را نداشت.

 علىّ علیه السّلام گفت: همینطور است نسبت امر با من. و اگر معاویه بگوید: آرى چنین حقّى داشتم؛ شما به او بگوئید: پس در این صورت براى هر كسى كه به او مظلمه‌اى رسیده باشد و یا از او كشته شده‌اى بجاى ماند چنین حقّى باید بوده باشد كه: اجتماع مسلمین را در هم شكند و جماعت آنها را پراكنده كند و قیام نموده و مردم را به إمارت و حكومت خویش بخواند.

 و از طرف دیگر حقّ خونخواهى با أولاد عثمان است و آنها حضور دارند و از معاویه نزدیكتر و سزاوارتر هستند كه خون پدر خود را طلب كنند.

گواهى پیك‌هاى معاویه به انصاف أمیرالمؤمنین علیه السّلام‌

 سُلَیْم مى‌گوید: أبو درداء و أبوهُرَیره ساكت شدند و گفتند: حقّاً سخن منصفانه‌اى راندى! و از در انصاف درآمدى!

 عَلِیّ علیه السّلام گفت: اگر معاویه بر گفتار خود استوار باشد و در مسئلتى كه با من در میان گذاشته صادق باشد، سوگند به جان خودم كه او نیز انصاف خواهد داد و مرا ذى‌حقّ خواهد شمرد. آخر، اینك این جماعت، پسران عثمان هستند كه همه عاقل و بالغ‌اند و طفل و صغیر نیستند و بنده و عبد نیستند كه نیاز به ولىّ داشته باشند، همگى بیایند تا بین ایشان و بین كشندگان پدرشان محاكمه شود. آنگاه اگر در بیان دعواى خود و از إقامه مدّعاى خود فرو ماندند و نتوانستند إقامۀ دلیل كنند، گواهى دهند كه معاویه وكیل آنها و ولىّ آنها و مدافع حقوق آنها از مخالفان و دشمنان آنهاست. و در این صورت آنها با وكیلشان و ولیّشان و با گروه مدَّعَی عَلَیْهِم كه كشندگان پدرشان هستند باید در مقابل من بنشینند همانند نشستن كسانى كه براى إقامۀ دعوا و أخذ حقّ خود در برابر إمام و والى مى‌نشینند و به حكم او إقرار و اعتراف نموده و قضاوت و حكم او را نافذ مى‌دانند.

 و در آن‌وقت من در حجّت و دلیلى كه مى‌آورند و در حجّت و دلیلى كه مخالفان و خصمانشان نیز بیاورند نظر مى‌كنم، اگر پدرشان ظالمانه كشته شده بود