امام شناسی ج9

بگذار و به ما ردّ كن تا ـ اى پسر عموى ما ـ ما آنها را بكشیم، و در این صورت ما به خلافت با تو بیعت مى‌كنیم و أمر ولایت و إمارت را به تو مى‌سپاریم! این یك سؤال.

 و أمّا سؤال دوّم آنست كه: جواسیس من به من خبر داده‌اند و نامه‌هائى نیز از أولیاى عثمان از كسانى كه با تو هستند و به نفع تو مى‌جنگند ـ و ما چنین مى‌پنداریم كه جسد آنها با توست و به رأى تو گوش فرا مى‌دهند و به أمر تو راضى هستند، و لیكن أندیشه و خاطرۀ آنها با ماست و دل آنها در نزد ماست ـ به من رسیده است كه تو نسبت به أبو بكر و عمر، اظهار محبّت مى‌كنى و بر آنها رحمت مى‌فرستى، و لیكن از ذكر نام عثمان خوددارى مى‌كنى، نه رحمت مى‌فرستى و نه لعنت مى‌كنى! (و در روایتى است كه: نه سبّ مى‌كنى و نه برائت مى‌جوئى!) 

 و به من چنین رسیده است كه تو وقتى كه با همرازان خبیث خودت شیعیان و پیروان خاصّ متعصّب و دروغگوى خودت، خلوت مى‌نمائى، در نزد ایشان از أبو بكر و عمر و عثمان برائت مى‌جوئى و آنها را لعنت مى‌كنى و ادّعا دارى كه تو وصىّ رسول الله در امّت او و خلیفه و جانشین او در میان مردم هستى و خداوند عزّ و جلّ إطاعت أمر تو را بر مؤمنین واجب كرده است و به ولایت تو در كتاب خود و سنّت پیامبرش أمر كرده است، و خداوند محمّد را أمر كرده است كه در میان امّت این أمر را به پا بدارد، و بر محمّد این آیه را فرستاده است: يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ.¹ و رسول او، طائفۀ قریش و أنصار و بنى أُمیّه را در غدیر خمّ گرد آورد (و در روایت دیگرى است كه اُمَیَّة را در غدیر خمّ گرد آورد) و آنچه را كه از طرف خدا به او دربارۀ تو وحى شده بود تبلیغ كرد، و امر كرد كه شاهدان به غائبان برسانند، و پیغمبر به مردم إخبار كرد كه إنَّکَ أوْلَی بِهِمْ مِنْ أنْفُسِهِمْ، وَ إنَّکَ مِنْهُ بِمَنْزِلَةِ هَارونَ مِنْ مُوسَی.

 و نیز چنین به من رسیده است كه تو هیچوقت خطبه‌اى نمى‌خوانى مگر آنكه‌