امام شناسی ج9

مى‌شود كه: چگونه این مَثوبات عظیم و جزاهاى گرانقدر بر أعمال روز غدیر مترتّب مى‌گردد، زیرا تا عمل از روى إخلاص نباشد، و شائبه ریا و سُمْعَه و سایر أغراض باشد، ارزشى ندارد. پس حقیقت صِحّت أعمال منوط و مربوط به عدم إنكار خدا، و پیامبر خدا، و از جمله ولایت است، كه چون طبق خط مشى إلهى در صراط مستقیم قرب، راه را مى‌پیماید، مورد قبول واقع مى‌شود. و بهر اندازه كه عمل از چاشنىِ محبّت و خلوص و صفا و وفا و واقعیّت بیشتر إشراب شده باشد، قیمتش أفزون‌تر مى‌شود.

 روز غدیر كه روز تمایز حقّ از باطل، و روز تشكیل صفوف جنود الهى، در برابر تشكیل جنود شیطانى است، روز امتحان و بلاءِ عظیم است، و روز جدا شدن ظاهر و صورت، از حقیقت و واقع و معنى و باطن است.

 روز غدیر كه روز محاربه و لشكركشى شیطان با خداست، و روز تجلّى ولایت است، هر كس در صفّ مؤمنین قرار گیرد، و فرمایش رسول خدا را صحّه بگذارد، و آیات نازلۀ در قرآن را بپذیرد، و ولایت على را طَوْعاً وَ رَغْبَة بدون إكراه و إجبار بر طوق گردن نهد، و طَوْع و تبعیّت را به جان و دل در آغوش روان و روح خود بگیرد، معلوم مى‌شود كه چقدر ارزش و بها دارد. و بنابراین روز غدیر روز امتحان نهائى است، روز قبول شدن و مردود شدن است. و همه مى‌دانند كه زحمات یك سال، و یا یك دوره، و یا یك عمر، عمر محصّل، در یك روز امتحان تجلّى مى‌كند. پس هر ساعتى از روز امتحان أرزش ساعت‌ها را دارد، و شاگرد مدرسه اگر در أوقات عادى یك هفته و یا بیشتر هم اگر أحیاناً به مدرسه نرود، قابل جبران است، ولى تعطیل یك ساعت در روز امتحان مساوق و مساوى با خطّ باطل كشیدن بر روى تمام رنجها و تعب‌ها و تحمّل مشكلات سالانه است.

 حالا اگر كسى روز غدیر را محترم بدارد، كلام خدا و رسول خدا و خلیفۀ خدا را محترم داشته است. پس یك روز غدیر معادل با عمر دهر، و یك ساعت آن معادل با روزها و ماه‌ها، و یك دقیقه و لحظۀ آن مساوى با روزهاى دیگر است و هَلُمَّ جَرّاً.

 و على هذا اگر كسى بدون إلزام و إكراه، یك روز غدیر را با روزۀ مستحبى به مِهر