
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
259حضرت باقر علیه السّلام روایت كرده است كه: م مَوْلاَنَا عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْن علیهما السّلام أمیرالمؤمنین را با این زیارت در روز غدیر، زیارت كردهاند، و در ألفاظ آن اختلافى است، و وداع نیز ذكر نشده است.1
و از جملۀ أعمال عید غدیر، روزه داشتن است كه: در طىّ مطالب این بحث بسیارى از روایات خاصّه و عامّه در فضیلت روزۀ این روز، گذشت، و ثواب شصت ماه روزه، و هشتاد ماه روزه، و شصت سال روزه، و شصت ماه روزه در ماههاى محرّم، در آنها ذكر شده بود.
اینك روایتى نقل مىكنیم از ابن طاوس از كتاب محمّد بن علىّ طرازىّ از أبو الحسن عبد القاهر كه دربان حضرت موسى بن جعفر و حضرت جواد ابوجعفر محمّد بن على علیهما السّلام بوده است كه او مىگوید: حدیث كرد براى من أبو الحسن: على بن حَسَّان واسِطّی، در شهر واسط، در سنۀ سیصد، و او مىگوید: حدیث كرد براى من على بن حسن عبدلى، و او گفت: شنیدم از أباعَبْدِاللهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِق بر او و بر پدران و پسران او درود باد كه مىگفت:
صَوْمُ یَوْمِ غَدِیرِ خُمٍّ یَعْدِلُ صِیَامَ عُمْرِالدُّنْیَا لَوْعَاشَ إنْسَانٌ عُمْرَ الدُّنْیَا ثُمَّ لَوْصَامَ مَا عُمِّرَتِ الدُّنْیَا لَکَانَ لَهُ ثَوَابُ ذَلِکَ. وَصِیَامُهُ یَعْدِلُ عِنْدَاللهِ عَزَّوَجَلَّ مِأَةَ حِجَّةٍ وَ مِأَةَ عُمْرَةٍ وَ هُوَ عِیدُاللهِ الأکْبَرُ.
وَ مَا بَعَثَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ نَبِیًّا إلّاَ وَ تَعَیَّدَ فی هَذَا الْیَوْمِ، وَ عَرَفَ حُرْمَتَهُ وَ اسْمُهُ فِی السَّمَآءِ یَوْمُ الْعَهْدِ الْمَعْهُودِ، وَ فِی الأرْضِ یَوْمُ الْمِیثَاقِ الْمَأْخُوذِ وَ الْجَمْعِ الْمَشْهُودِ الحدیث.2
«روزه داشتن در روز غدیر خمّ معادل است با روزه داشتن عمر دنیا، اگر فرضاً انسانى بقدر عمر دنیا، عمر كند، و به أندازۀ عمر دنیا روزه بگیرد، در این صورت ثواب این روزهها براى او خواهد بود.
روزه داشتن در روز غدیر، در نزد خداوند عزّ و جلّ بقدر ثواب صد حجّ و صد
- «إقبال» ص ٤٧٠ و ص ٤٧١.
- «إقبال»، ص ٤٧٦، و «بحار الأنوار» طبع كمپانى، ج ٢٠، ص ٣١٤.
