امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
مرتب سازی:
امام شناسی ج9
254اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ثَبِّتْنَا عَلَی مُوَالاَتِکَ، وَ مُوَالاَةِ رَسُولِکَ وَ آلِ رَسُولِکَ وَ مُوَالاَةِ أمِیرِالْمُؤْمِنینَ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِمْ.
اللهُمَّ آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَةً وَ فِی الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ أحْسِنْ مُنْقَلَبَنَا یَا سَیِّدَنَا وَ مَوْلاَنَا.1
و سپس بخور و بیاشام و إظهار سرور و شادمانى كن، و برادرانت را إطعام كن، و در بِرّ و إحسان به آنها زیادهروى كن! و به جهت إعظام و بزرگداشت این روزت، در برآوردن حاجات برادرانت إقدام كن! و به جهت خلاف با آنان كه در این روز، إظهار غمّ و حُزن و أندوه كردند، ضَاعَفَ اللهُ حُزْنَهُمْ وَ غَمَّهُمْ، تو به برادرانت بپیوند، و در قضاء حوائج آنها كوشا باش!2
و علاّمۀ أمینى آورده است: با إسناد کُلَینی، از حسین بن حسن حسینى، از محمّد بن موسى همدانى، از على بن حسّان واسطى، از على بن حسین عبدى، كه او گفت از حضرت أباعبد الله علیه السّلام شنیدم كه مىگفت:
صِیَامُ یَوْمِ غَدِیرِ خُمٍّ یَعْدِلُ عِنْدَ اللهِ فی کُلِّ عَامٍ مِأَةَ حِجَّةٍ وَ مَأَةَ عُمْرَةٍ
- بار پروردگارا! ما در این روز عیدمان كه تو ما را به ولایت أمیرالمؤمنین على بن ابیطالب علیه السّلام شرف بخشیدى، چهرهها و صورتهاى خود را متوجّه تو مىكنیم، و به تو توكّل مىنمائیم، و در اُمور خود از تو یارى مىطلبیم! بار پروردگارا براى تو سجده كرده است چهرههاى ما، و موهاى ما، و پوستهاى ما، و رگهاى ما، و استخوانهاى ما، و أعصاب ما، و گوشتهاى ما، و خونهاى ما. بار پروردگارا! ما فقط تو را مىپرستیم، و براى تو خضوع داریم و براى تو سجده مىنمائیم بر ملّت إبراهیم و دین محمّد و ولایت على كه درود تو بر تمام آنها باد! ما پیوسته از باطل به سوى حق مىگرائیم و از تسلیمشدگان اسلامآوران مىباشیم، و از مشركان و منكران نمىباشیم! بار پروردگارا! دور باش نفرت و لعنت خود را بفرست براى منكران و متجاوزان و مخالفان أمرت و أمر رسولت صلّى الله علیه و آله. بار پروردگارا! دور باش نفرت و لعنت خود را بفرست براى دشمنان و بغضداران ایشان، لعنت بسیارى كه أوّل و آخر نداشته باشد. بار پروردگارا! درود خود را بر محمّد و آل محمّد بفرست و ما را بر موالات خودت و بر موالات رسولت و آل رسولت و موالات أمیرالمؤمنین علیه السّلام ثابت بدار. بار پروردگارا! در دنیا بما حسنه عنایت بفرما و در آخرت بما حسنه عنایت بفرما و آیندۀ ما را نیكو بگردان إى آقاى ما، و إى مولاى ما.
- «إقبال»، ص ٤٧٤ و ص ٤٧٥.