
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
253و چون وقت ظهر فرا رسید، با بصیرت و سكون و وقار و هیبت و خشوع، در جاى خود قرار گیر و بگو:
اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمینَ کَمَا فَضَّلَنَا فی دِینِهِ عَلَی مَنْ جَحَدَ وَ عَنَدَ وَفی نَعیمِ الدُّنْیَا مِمَّنْ عَمَدَ وَ هَدَانَا بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم وَ شَرَّفَنَا بِوَصِیّهِ وَ خَلیفَتِهِ فی حَیوَتِهِ وَ بَعْدَ مَمَاتِهِ أمیرِالْمُؤْمِنینَ علیه السّلام، اللهُمَّ إنَّ مُحَمَّدًا صلّی الله علیه و آله و سلّم نَبِیُّنَا کَمَا أمَرْتَ وَ عَلِیًّا علیه السّلام مَوْلآنَا کَمَا أقَمْتَ وَ نَحْنُ مَوَالِیِه وَ أوْلِیَآؤُهُ.1
نماز و دعاى وارد در روز عید غدیر
و پس از آن برخیز و دو ركعت براى خدا نماز شكر بجاى آور: در ركعت أوّل حمد و سورۀ قدر، و در ركعت دوم حمد و سورۀ توحید را بخوان، و قنوت بگیر و ركوع بنما و نماز را تمام كن و سلام بده، و پس از نماز خود را به سجده بیفكن و در حال سجده بگو:
اللهُمَّ إنَّا إلَیْکَ نُوَجِّهُ وُجُوهَنَا فی یَوْمِ عِیدِنَا الَّذی شَرَّفْتَنَا فیهِ بِوَلاَیَةِ مَوْلاَنَا أمِیرِالْمُؤْمِنینَ عَلِیِّ بْنِ أبیِطَالِبٍ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ؛ عَلَیْکَ نَتَوَکَّلُ، وَ بِکَ نَستَعینُ فی اُمُورِنَا.
اللهُمَّ لَکَ سَجَدَتْ وُجُوهُنَا، وَ أشْعَارُنَا، وَ أبْشَارُنَا، وَ جُلُودُنَا، وَ عُرُوقُنَا، وَ أعْظُمُنَا، وَ أعْصَابُنَا، وَ لُحُومُنَا، وَ دِمَآؤُنَا.
اللهُمَّ إیَّاکَ نَعْبُدُ، وَ لَکَ نَخْضَعُ، وَ لَکَ نَسْجُدُ عَلَی مِلَةِ إِبْراهیمَ وَ دِینِ مُحَمَّدٍ، وَ وَلاَیَةِ عَلِیٍّ صَلَواتُکَ عَلَیْهِمْ أجْمَعِینَ، حُنَفَآءَ مُسْلِمینَ، وَ مَا نَحْنُ مِنَ الْمُشْرِکینَ وَ لاَ مِنَ الْجَاحِدِینَ.
اللهُمَّ الْعَنِ الْجَاحِدِینَ الْمُعَانِدینَ الْمَخَالِفینَ لأمْرِکَ وَ أمْرِ رَسُولِکَ صلّی الله علیه و آله و سلّم اللهُمَّ الْعَنِ الْمُبْغِضِینَ لَهُمْ لَعْنًا کَثِیرًا لایَنْقَطِعُ أوَّلُهُ وَلاَ یَنْفَدُ آخِرُهُ.
- حَمد و سپاس مختصّ خداوندى است كه ما را در دین خودش، برترى و فضیلت بخشید، بر آن كسى كه انكار كرده و از جادّه حق انحراف ورزیده است، و در نعمتهاى دنیوى بر بسیارى از آن كسانى كه آنان را مبتلا به رنج و تعب و درد ساخته است، و ما را به محمّد پیامبر خود كه درود بر او و آل او باد هدایت بخشیده است، و ما را به وصىّ او و خلیفۀ او در زمان حیات و مماتش أمیرالمؤمنین علیه السّلام رهبرى نموده است. بار پروردگارا! محمّد صلّى الله علیه و آله همان طورى كه تو أمر كردى پیغمبر ماست، و على علیه السّلام همان طور كه تو او را إقامه نمودى و بپا داشتى، مولاى ماست، و ما از مُوالیان و أولیاء او مىباشیم.
