
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
252در حالى كه ریگهاى بیابان به شدّت داغ بود، و دو قدم مبارك از حرارت آفتاب سوخته بود، و أمر كرد تا آن مكان را نظیف كنند، و آنچه از خار در زیر چند درخت است پاك كنند، و این كار انجام شد.
پس از این ندا داد: الصَّلَوةُ جَامِعَةٌ مسلمین مجتمع شدند، و در ایشان أبو بكر و عمر و عثمان و سایر مهاجر و أنصار هم بودند، و به خطبه برخاست، و داستان ولایت را ذكر كرد، و همۀ مسلمین را در پذیرش آن ملزم ساخت، و به آنها إعلام نمود كه: خداوند او را به چنین قیامى و إقدامى أمر كرده است.
جماعتى گفتند با خود آنچه را كه گفتند، و با خود به رازگوئى و نجوى پرداختند.
چون صبح روز عید غدیر شود، لازم است كه ابتداى روز (صَدْرِ نهار) غسل كرد، و اینكه مؤمن نظیفترین لباسهاى خود را بپوشد، و فاخرترین آنها را در بر كند، و عطر و طیب استعمال كند، و دست به دعا بگشاید و بگوید: اللهُمَّ إنَّ هَذَا الْیَوْمَ الَّذِی شَرَّفْتَنَا فِیهِ بِوَلاَیَةِ وَلیِّکَ عَلِیٍّ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِ وَ جَعَلْتَهُ اَمیرَالْمُؤْمِنینَ وَأَمَرْتَنَا بِمُوَاَلاتِهِ وَ طَاعَتِهِ وَ أنْ نَتَمَسَّکَ بِمَا یُقَرِّبُنَا اِلَیْکَ وَ یُزْلِفُنَا لَدَیْکَ اَمْرُهُ وَ نَهْیُهُ!
اللهُمَّ قَدْ قَبِلْنَا أمْرَکَ وَ نَهْیَکَ وَ أطَعْنَا لِنَبِیِّکَ وَ سَلَّمْنَا وَ رِضینَا فَنَحْنُ مَوَالِی عَلِیٍّ علیه السّلام و أوْلِیائِهِ کَمَا أمَرْتَ نُوَالِیهِ، وَ نُعَادِی مَنْ یُعَادِیهِ، وَ نَبَرْأُ مِمَّنْ یَبْرَأُ مِنْهُ وَ نُبْغِضُ مَنْ أبْغَضَهُ، وَ نُحِبُّ مَنْ أحَبَّهُ، وَ عَلِیٌّ علیه السّلام مَوْلانَا کَمَا قُلْتَ وَ إمامُنا بَعْدَ نَبِیِّنَا صلّی الله علیه و آله و سلّم کَمَا أمَرْتَ.1
- بار پروردگارا! امروز روزى است كه تو ما را به ولایت ولىّ خودت، على علیه السّلام مُشَرَّف كردى! و او را أمیر مؤمنان قرار دادى! و تو ما را به موالات و اطاعت او أمر نمودى! و به ما أمر كردى كه به آنچه ما را بتو نزدیك مىكند، و أمر و نهى على ما را مقرّب درگاه تو مىسازد، تمسّك كنیم! بار پروردگارا! ما أمر تو را و نهى تو را پذیرفتیم! و إطاعت از پیغمبر تو كردیم! و تسلیم شدیم و راضى گشتیم! پس ما از موالیان على علیه السّلام هستیم، و از موالیان أولیاءِ او هستیم همان طور كه به ما أمر فرمودى تا ولایت او را داشته باشیم، و با كسى كه با او دشمنى مىكند دشمن باشیم، و بیزار و متنفر باشیم از آن كسى كه از او بیزار است، و مبغوض داشته باشیم كسى را كه على را مبغوض دارد و دوست داشته باشم آنكس را كه على را دوست دارد. و على علیه السّلام همچنان كه تو گفتى مولاى ماست، و همچنان كه أمر كردى بعد از پیغمبر ما صلّى الله علیه و آله إمام ماست.
