امام شناسی ج9

كردیم، و قرآن شریف به نعمت‌هائى كه خداوند بر بندگانش بطور إطلاق و سریان بر أساس صفت جمال خود ارزانى داشته است، گویاست، آنجا كه گوید:

 وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللهِ لا تُحْصُوها¹ و این نعمت ولایت و إمامت او، از آن نعمت‌هائى است كه به شمارش و إحصاء در نمى‌آید. چون أمیرالمؤمنین علیه السّلام رئیس و پیشواى قومى است كه بدان نعمت‌ها ظفر یافتند، و براى خود تحصیل كردند و به دست آوردند.² 

عظمت روز غدیر، و ثواب روزه در آن عید

 و شیخِ طوسى در «مصباح المتهجّد» از داود بن كثیر رِقّى، از أبى هارون: عمّار بن حَرِیز عبدىّ روایت كرده است كه گفت: وارد شدم در روز هجدهم از ماه ذوالحجّه بر حضرت صادق علیه السّلام و آن حضرت روزه بود، فلهذا به من گفت: هَذَا یَوْمٌ عَظِیمٌ عَظَّمَ اللهُ حُرْمَتَهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ وَ أَکْمَلَ لَهُمْ فِیهِ الدِّینَ، وَ تَمَّمَ عَلَیْهِمُ النِّعْمَةَ وَ جَدَّدَ لَهُمْ مَا أخَذَ عَلَیْهِمْ مِنَ الْعَهْدِ وَ الْمِیثَاقِ.

 «این روز عظیمى است كه خداوند احترامش را بزرگ شمرده است بر مؤمنین، و دین را براى آنها كامل كرده است، و نعمت را بر آنان تمام كرده، و آن عهد و پیمانى را كه از آنها گرفته است، در این روز تجدید كرده است.

 در آن مجلس از آن حضرت پرسیده شد: ثواب روزه، در این روز چیست؟! 

 حضرت فرمود: یَوْمُ عِیدٍ وَ فَرَحٍ وَ سُرُورٍ، وَ یَوْمُ صَوْمٍ شُکْرًا لِلّهِ «روز عید و سرور و شادمانى، و روز روزه گرفتن است به شكرانه آن براى خداوند» و روزه در این روز، معادل شصت ماه روزه از ماههاى حرام است.

 و هر كس دو ركعت نماز بخواند در این روز، هر وقت كه بخواهد، و أفضل آن نزدیك زوال و ظهر است و این ساعت، همان موقعى است كه امیر المؤمنین علیه السّلام در غدیر خمّ، إمام و پیشواى مردم شد، و این به جهت آن بود كه‌