امام شناسی ج9

خلافتِ عَلِیّ علیه السّلام كرده‌اند، كه قائم مقام جمیع فضائل نبوّت است، و این مقام و درجه‌اى است كه توصیف من نمى‌تواند به حقیقت آن برسد. و خداوند جلّ جلاله گفته است: يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ.¹ 

 «إى پیامبر دربارۀ على آنچه را كه از جانب پروردگارت به تو نازل شده است، إبلاغ كن و اگر إبلاغ نكنى، أصلاً رسالت خود را نرسانیده‌اى! و خداوند تو را از مردم حفظ مى‌كند». و ما در كتاب «طرائف» و در همین كتاب «إقبال» از مخالفین، روایاتى نقل كرده‌ایم كه مراد از این آیه، تبلیغ ولایت على علیه السّلام است، در روز غدیر، بدون شكّ.

 و جهت دیگر آنكه: عنایات خداوند جلّ جلاله به مَوْلاَنَا عَلِیّ علیه السّلام به واسطۀ مكرّر شدن آیات و معجزات و كرامات به پایه‌اى رسید كه خلق عظیمى كه تا به حال هم باقى هستند، دربارۀ او اعتقاد نمودند همان را كه بعضى از مسیحیان دربارۀ عیسى علیه السّلام معتقد بودند، به اینكه او خداوند ربّ العالمین است، و واجب است كه عبادت‌ها را براى او انجام داد.

 و جهت دیگر آنكه: مَوْلاَنَا عَلِیّ علیه السّلام عذاب كرده است كسانى را كه دربارۀ او مدّعى خدائى و الوهیّت بوده‌اند، همان طور كه صاحب نبوّت ربّانیّه او را أمر به چنین عذابى نموده است، و لیكن مع‌ذلك این تعذیب چیزى از اعتقاد آنها نكاسته است، بلكه آنها ملتزم شده‌اند كه او ربّ العالمین است.

 و هیچ گاه ندیده‌ایم كه معبودى عذاب كند عبادت كنندگان خود را به چنین عذابى، در حالى كه آن عبادت كنندگان از روى جدّ و اجتهاد، مقیم بر عبادت او بوده‌اند. و این دلیل است بر اینكه ظهور فَضْلِ على علیه السّلام، عقل‌ها و بصیرت‌ها را پاره كرده است، تا به سر حدّى كه بدین پایۀ روشن رسیده است.

 و ما قدرت نداریم كه شرح فضائل مولانا على علیه السّلام را تفصیلاً بدهیم. و در كتاب «طرائف» شمّه‌اى كه دلالت بر مقام ارزشمند و بزرگ او مى‌نمود، بیان‌