
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
242ثواب عمل خیر در روز غدیر معادل ثواب هشتاد ماه است
مُحَمَّدُ بْنُ بَابَوَیْه، و مُفِید مُحَمّد بن مُحمّد بن نُعْمَان، و أبُو جَعْفر مُحَمّد بن حَسَن طُوسی هستند که جمیعاً با إسنادشان از حضرت صادق علیه السّلام روایت کردهاند که: إنَّ الْعَمَلَ فی یَوْمِ الْغَدِیرِ: ثَامِنَ عَشَرَ ذِی الْحِجَّةِ یَعْدِلُ الْعَمَلَ فی ثَمَانینَ شَهْرًا.1
«تحقیقاً كه عمل در روز غدیر كه هجدهم ماه ذىحجّه است، معادل با عمل در هشتاد ماه است».
و در حدیث دیگرى همگى ایشان با إسنادشان از حضرت صادق علیه السّلام روایت كردهاند كه: صَوْمُ یَوْمِ غَدِیرِخُمٍّ کَفَّارَةُ سِتِّینَ سَنَةً.2
«روزه گرفتن در روز غدیر خمّ، كفّارۀ گناهان شصت ساله است».
و از جمله راویان در فضیلت غدیر، مصنّف كتاب النّشر و الطّىّ مىباشد كه، با إسناد خود از حسن بن محمّد بن سعید هاشمى كوفى، از فرات بن إبراهیم كوفى، از محمّد بن ظهیر، از عبد الله بن فضل هاشمى از حضرت صادق علیه السّلام از پدرانش علیهم السّلام روایت كرده است که قَالَ النَّبِیُّ صلّی الله علیه و آله و سلّم: یَوْمُ غَدِیرِ خُمٍّ اَفْضَلُ اَعْیَادِ اُمَّتِی، هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی أمَرَنِیَ اللهُ فیهِ بِنَصْبِ أخی عَلِیِّ بْنِ أبِیطَالِبٍ فِیهِ عَلَمًا لاُمَّتِی یَهْتَدُونَ بِهِ بَعْدِی. وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی أکْمَلَ اللهُ فِیهِ الدِّینَ وَأتَمَّ عَلَی اُمَّتِی فیهِ النِّعْمَةَ وَ رَضِیَ لَهُمُ الإسْلاَمَ دِینًا.
«پیامبر فرمود: روز غدیر أفضل عیدهاى اُمّت من است، و آن روزى است كه خدا مرا أمر كرد كه در آن روز على بن أبیطالب را شاخص و مقتداى اُمّت قرار دهم، و نصب كنم، تا پس از من بواسطۀ او هدایت یابند. و آن روزى است كه خداوند در آن دین را كامل كرد، و نعمت را بر امّت من تمام نمود، و راضى شد كه براى آنها إسلام، دین باشد».
و سپس فرمود: مَعَاشِرَ النَّاسِ! إنَّ عَلِیًّا مِنِّی وَأنَا مِنْ عَلِیٍّ خُلِقَ مِنْ طینَتِی وَهُوَ بَعْدِی یُبَیِّنُ لَهُمْ مَا اخْتَلَفُوا فیهِ مِنْ سُنَّتِی. وَ هُوَ أمِیرُالْمُؤمِنینَ وَقَائِدُ الْغُرِّ
- «إقبال»، ص ٤٦٥.
- «إقبال»، ص ٤٤٦ و در «مصباح المتهجّد»، ص ٥١٢، از مفضّل بن عمر از حضرت صادق روایت كرده است.
