امام شناسی ج9

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِينًا آن روزى كه نازل شده بود، علامت و تاریخ مى‌گذاردیم، و آن روز را عید مى‌گرفتیم.¹

 و نزول این آیه را در روز غدیر جماعتى از مخالفین (سُنّى‌ها) روایت كرده‌اند، و ما در كتاب «طرائف» ذكر كرده‌ایم. و مصنّف كتاب «نَشْر و طىّ» گوید: و روایت شده است كه خداوند در روز مباهله، على را بر دشمنان عرضه كرد، همه از عداوت برگشتند، و در روز غدیر او را بر دوستان عرضه كرده همه دشمن شدند، چقدر ما بین این دو مرحله تفاوت است!² 

روز غدیر در نزد رسول خدا و جمیع امامان علیهم السّلام، عید است

 بارى تمام این مزایا و خصوصیّات و نزول آیات، به روز غدیر أهمیّت و جلالى مى‌بخشد كه رسول اكرم صاحب الرِّسالة الخاتمیّه، و أئمّه طاهرین: خلفاى به حقّ او را، و بدنبال آنها مؤمنان را مسرور و شاد مى‌نماید، و این همان حقیقت و معنائى است كه ما از عید در نظر داریم.

 فُرَات بن إبراهیم كوفى از محمّد بن ظهیر، از عبد الله بن فضل هاشمى، از حضرت إمام جعفر صادق از پدرش، از پدرانش علیهم السّلام روایت كرده است كه:

 قَالَ رَسُولُ اللهِ یَوْمُ غَدِیرِ خُمٍّ أفْضَلُ أعْیَادِ اُمَّتِی وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی أمَرَنِیَ اللهُ تَعَالَی ذِکْرُهُ بِنَصْبِ أخی عَلِیِّ بْنِ أبی‌طَالِبٍ عَلَمًا لاُمَّتِی یَهْتَدُونَ بِهِ مِنْ بَعْدِی، وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی أکْمَلَ اللهُ فِیهِ الدِّینَ، وَ أتَمَّ عَلَی اُمَّتی فِیهِ النِّعْمَةَ وَ رَضِیَ لَهُمُ الإسْلاَمَ دِینًا.³ 

 «رسول خدا صلّى الله علیه و آله گفت: روز غدیر خمّ با فضیلت‌ترین عیدهاى امّت من است، و آن روزى است كه خداوند تعالى ذكره، مرا أمر كرد به نصب برادرم على بن أبی‌طالب را شاخص و پیشوا براى امّتم، تا به او پس از من هدایت یابند. و آن‌