امام شناسی ج9

شوند. و سوگند به خدا كه: در این میدان مسابقه، هدف و غایت از ایشان دور شد، و میدان و مسابقه ساقط شد و فرو ریخت.

 و چون در این مسابقه از همۀ آنها مقدّم شدى و پیشى گرفتى، و ایشان فرو ماندند و عاجز شدند از آنكه به تو برسند، آنچه دیدى دربارۀ تو دریغ نكردند! و سوگند به خدا كه سزاوارترین كسى بودى از قریش كه قریش شكر و سپاس تو را بجاى آورند! پیامبرشان را در حال حیات یارى كردى! و حقوقى را كه بر عهدۀ او بود در حال ممات ادا كردى! و سوگند به خدا این ستم و ظلمى كه بر تو مى‌كنند، برنمى‌گردد مگر به خود آنها، و نشكستند مگر عهد و پیمان خداوند را، و در این بیعت و پیمان دست خدا بالاى دست آنهاست. و ما گروه إنصار چنین هستیم كه دست‌هایمان و زبان‌هایمان با توست! با دستهایمان مى‌جنگیم با هر كس كه بر علیه تو حضور داشته باشد، و با زبانهایمان با هر كس كه غائب باشد، و در اینجا نباشد!»¹ 

 و همچنین مرحوم سیّد ابن طاوس گوید: مُصَنِّف کتاب النَّشْرُوَالطَّیّ گوید: أبُوسَعِید خُدْرِیّ گفت: ما با رسول خدا از غدیر خمّ بیرون نیامده بودیم كه این آیه نازل شد:

 الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِينًا.² 

 و بر أثر این آیه پیغمبر صلّى الله علیه و آله فرمود: الْحَمْدُ للِهِ عَلَی کَمَالِ الدِّینِ وَ تَمامِ النِّعْمَةِ وَ رِضَا الرَّبِّ بِرِسَالَتِی وَ وَلاَیَةِ عَلِیِّ بْنِ أبِیطَالِبٍ. و این آیه نازل شد:

 الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ.³ 

 صاحب کتاب «نَشْروطیّ» می‌گوید: حضرت صادق علیه السّلام گفته‌اند: یَئِسَ الْکَفَرَةُ وَ طَمِعَ الظَّلَمَةُ: «كافران مأیوس شدند، و ظالمان طمع بستند».

 و من مى‌گویم: مُسْلِم در صحیح خود با إسنادش به طَارِقُ بْنُ شَهَاب روایت می‌کند که: جماعت یهود به عمر گفتند: اگر بر جماعت یهود این آیه نازل مى‌شد: