امام شناسی ج9

فقهاى مدرسۀ نظامیّۀ بغداد است، كه الآن من نام او را به خاطر ندارم.¹ 

بیان ابن طاوس در علّت أفضلت عید غدیر بر سایر أعیاد

 و مرحوم سیّد ابن طاوس رضوان الله علیه در «إقبال» راجع به عید غدیر گفته است: 

 فَصْلٌ در آنچه ذكر مى‌كنیم از فضل خداوند جلّ جلاله، و عنایتى كه به عید غدیر دارد كه بیش از سایر أعیاد است، و در آن منّتى كه در این عید، بر بندگان خود نهاده است.

 بدان كه هر عید جدیدى كه خداوند جلّ جلاله مقدارى از جود و احسان خود را بر عَبْدِ سعیدش افاضه كند، حقّاً إفاضه و إطلاق این احسان از طرف خداوند جلّ جلاله، براى كسى است كه به معرفت خداوند و معرفت رسول او صلّى الله علیه و آله و معرفت إمام زمانش ظفر یافته باشد، و ایمانش صحیح باشد، چون به نقل متظافر و مستفیض از صاحب شریعت نبویّه رسیده است كه: مَنْ مَاتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ إمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِیتَةً جَاهِلِیَّةً.

 «كسى كه بمیرد و إمام زمان خود را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیّت مرده است».

 و این عید غدیر، در هجدهم ذوالحجّه است، كه در آن خداوند و رسول او از راه روشن و طریق واضح پرده برداشتند، و براى آن كسى كه او را براى إمامت اختیار نموده بودند، تصریح به عمل آوردند.

 و بدان كه: منّت و إحسان خداوندى بر كشف این مهمّ، و سختى و مشكلاتى كه به لطف او در تحقّق أمر ولایت صورت گرفت، نزدیك است كه از امتحانى را كه به صاحب نبوّت عظیم الشان نمود، زیادتر گردد.

 زیرا كه پیغمبر مبعوث صلوات الله و سلامه علیه، در ابتداى أمرش در مكّه مبعوث شد، براى قومى كه چوب و سنگ را مى‌پرستیدند، كه نه این چوبها و سنگها مى‌توانستند ضررى را از خود دفع كنند، و نه منفعتى برسانند، و نه خطاب كسى را گوش فرا دارند، و نه پاسخى بدهند. و تمامى عقل‌هاى أهل عالم وجود گواهى مى‌دهد كه: كسانى كه این بت‌ها را خدایان خود اتّخاذ كنند، و خداوند