امام شناسی ج9

هشت تن: عَلیّ علیه السّلام و عبّاس و فَضْلُ بْنُ عَبَّاس و رَبیعَة و أبُوسُفْیَان: دو پسران حارث بن عبدالمطلّب و اُسَامَةُ بْنُ زَیْد و عُبَیْدَه پسر اُمّ أیْمَن. و نیز روایت شده است: أیْمَن پسر امّ ایمن. و خداوند دربارۀ مخالفت آنها در حال أمن گفته است:

 وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِمًا قُلْ ما عِنْدَ اللهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.¹ 

 «و زمانى كه كار لَهْوى را ببینند، و یا تجارتى را بنگرند، به سوى آن مى‌شتابند، و تو را در حال نماز هنگام قیام تنها مى‌گذارند! بگو: آنچه در نزد خداست از لَهْو و تجارت، بهتر است و خداوند بهترین روزى دهندگانست».

 جمعى از مورّخان ذكر كرده‌اند كه: پیامبر در روز جمعه مشغول خواندن خطبه بود، كه به مردم خبر رسید كه: شترانى زینت شده كه متعلّق به بعض صحابه بود، آورده است. مردم براى تماشاى آنها شتافتند، و پیامبر را به حال قیام تنها گذاشتند، در حالى كه در آن شتران چیزى نبود كه به ایشان منفعتى بخشد. حالا گمان و پندار تو چیست اگر خلافتى براى آنها حاصل شود كه امید منفعت در آن و ریاست در آن را داشته باشند؟! 

 و خداوند راجع به بدى معاشرت آنها با پیغمبر گفته است:

 وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ.² 

 «و اگر تو سخت رفتار و سنگین دل باشى، از اطراف تو پاشیده مى‌شوند، و متفرّق مى‌گردند، بنابراین از گناهانشان بگذر، و براى آنان مغفرت طلب كن، و در اُمور با آنها مشورت كن!» 

 و اگر در سوء صحبت و بدى برخوردشان با پیغمبر، معذور بودند، خداوند نمى‌فرمود: از گناهانشان بگذر و براى آنها آمرزش بخواه! و تو مى‌دانى كه در صحیح مسلم و بخارى وارد است كه: آنها با پیغمبر معارضه كردند، در وقتى كه‌