
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
226آنچه بین أصحاب من و أصحاب تو إجماعى و اتّفاقى است، و در آن خلاف نیست، یا به آنچه أصحاب من براى تو، و أصحاب تو براى من روایت كردهاند! گفت: این عین إنصاف است!
گفتم: نظر تو دربارۀ روایات بُخَاری و مُسْلِم در دو كتاب صحیح خودشان چیست؟! گفت: حقّ است بدون شكّ!
گفتم: آیا مىدانى كه مُسْلم در صحیح خود، از زید بن أرقم روایت كرده است كه پیغمبر صلّى الله علیه و آله ما را در خمّ مخاطب قرار داد و در خطبه گفت: أیُّهَا النَّاسُ إنّی بَشَرٌ یُوشِکُ أنْ اُدْعَی فَاُجیبَ وَ إنِّی مُخْلِفٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ: کِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتی أهْلَ بَیْتی، اُذَکِّرُکُمُ اللهَ فی أهْلِ بَیْتِی اُذَکِّرُکُمُ اللهَ فِی أهْلِ بَیْتی!
«اى مردم من بشرى هستم و نزدیك است كه از طرف خدا مرا بخوانند، و من اجابت كنم و بمیرم. و من در میان شما دو چیز نفیس و گرانقدر از خود باقى مىگذارم: كتاب خدا و عترت من كه أهل بیت من هستند! من خدا را دربارۀ أهل بیتم به یاد شما مىآورم! من خدا را دربارۀ أهل بیتم به یاد شما مىآورم!»
گفت: این مطلب صحیح است!
گفتم: مىدانى كه مسلم در صحیح خود، در مسند عائشه روایت كرده است از رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم كه چون آیه إِنَّما يُرِيدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا.
«خداوند حقّاً إراده كرده است كه فقط از شما أهل البیت هر گونه پلیدى و رجس را بزداید، و به مقام طهارت و پاكى مطلق برساند» نازل شد، آن حضرت على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السّلام را جمع كرد و گفت: اینها أهل بیت من هستند؟
گفت: آرى! این مطلب صحیح است.
گفتم: آیا مىدانى كه بخارى و مسلم، در دو صحیح خود روایت كردهاند كه: طائفۀ أنصار بعد از رحلت رسول خدا در سقیفۀ بنى ساعده جمع شدند، تا با سَعْدُ بْنُ عُبَادَه بیعت كنند، و آنها در پى أبوبكر و عمر نفرستادند، و در پى هیچیك از مهاجرین نفرستادند، تا اینكه چون خبر اجتماع أنصار به أبو بكر و عمر و
