امام شناسی ج9

متّصل روایت می‌کند که از شَهْربن حوشب، از أبوهُرَیره که او گفت: کسی که روز هجدهم از ماه ذوالحجّه را روزه بگیرد، ثواب روزۀ شصت ماه برای او نوشته می‌شود، و آن روز غدیرخمّ است که پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم دست علی را گرفت و گفت: ألَسْتُ وَلِیَّ الْمؤْمِنینَ؟ گفتند: بلی یَا رَسُولَ اللهِ!

 پیامبر گفت: مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ. پس از این عمر بن خطّاب گفت: بَخٍّ بَخٍّ لَکَ یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ! أصْبَحْتُ مَوْلاَیَ وَ مَوْلَی کُلِّ مُسْلِمٍ! و در این حال خداوند نازل كرد:

 اَلْیَوْمَ أکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ. و كسى كه روز بیست و هفتم از ماه رجب را روزه بدارد، ثواب روزۀ شصت ماه براى او نوشته مى‌شود، و آن روز أوّلین روزى است كه جبرائیل علیه السّلام بر مُحَمَّد صلّى الله علیه و آله نازل شد. و این روایت به نام روایت حَبْشُون مشهور است.¹

 ٦ ـ حافظ ابن عَسَاکِر دمشقى، با دو سند از برآءِ بن عازب روایت مى‌كند كه: ما با رسول خدا حجّ كردیم، و پس از آنكه داستان نزول و خطبه را در غدیر خمّ شرح مى‌دهد، در یك روایت مى‌گوید: عمر بن خطّاب گفت:

 هَنِیئًا لَکَ یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ! أصْبَحْتَ الْیَوْمَ وَلِیَّ کُلِّ مُؤْمِنٍ!² و در روایت دیگر مى‌گوید: عمر به او گفت: هَنِیئًا لَکَ یَا عَلِیُّ! أصْبَحْتَ مَوْلاَیَ وَمَوْلَی کُلِّ مُؤْمِنٍ!³ 

 و با دو سند دیگر از أبو هریره روایت مى‌كند: سند اوّل همان روایتى است كه ما از «تاریخ بغداد» به روایت حَبْشون نقل كردیم‌⁴ و سند دوم روایتى است كه از أبو بكر بن مرزقى ذكر مى‌كند، و در پایان آن عمر مى‌گوید: بَخٍّ بخٍّ یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ! أصْبَحْتَ مَوْلاَیَ وَ مَوْلَی کُلِّ مُسْلِمٍ.⁵