امام شناسی ج9

 ٣ ـ خطیب خوارزمى با یك سند متّصل خود از برآءِ بن عازب روایت كرده است كه: ما با رسول خدا از حجّ مراجعت مى‌كردیم. آنگاه عین متن روایتى را كه ما از ثعلبى در «كشف و بیان» آوردیم، آورده است، و در پایان نیز گوید: عمر بن خطّاب، على را دیدار كرد و گفت: هَنِیئًا لَکَ یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ! أصْبَحْتَ مَوْلاَیَ وَ مَوْلَی کُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ! و با سند دیگر متّصل خود، از أبُوهُرَیْره، متن روایتی را که ما را از حَمّونی در «فرائد السِّطین» آوردیم، روایت کرده است، و در پایان نیز گوید: فَقَالَ لَهُ عُمَرُبْنُ الْخَطَّابِ: بَخٍّ بخٍّ لَکَ یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ! أصْبَحْتَ مَوْلاَیَ وَ مَوْلَی کُلِّ مُسْلِمٍ.¹

 ٤ ـ أحمد بن حنبل، در «مسند» خود با سند متّصل، از عدىّ بن ثابت، از برآء بن عازب آورده است، كه او گفت: ما با رسول خدا در سفرى بودیم، و در غدیر خمّ فرود آمدیم، و در میان ما ندا داده شد: الصَّلَوةُ جَامِعَةٌ، و در زیر دو درخت را براى رسول خدا جارو زدند، و نماز ظهر را به جاى آورد و دست على را گرفت و گفت: ألَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أنِّی أوْلَی بِکُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ؟ گفتند: آری و در حالیکه دست علی را گرفته بود گفت: مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ. اللهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاَهُ، وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ. و پس از این عمر با علی ملاقات کرد و گفت: هَنِیئًا یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ أصْبَحْتَ وَ أَمْسَیْتَ مَوْلَی کُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ!.²

 ٥ ـ حافظ أبو بكر خطیب بغدادى، از حَبْشُون بن موسى بن أیّوب‌³ با سند