امام شناسی ج9

 و در کتاب النَّشْرُوَ الطَّیّ گوید: و مردم مبادرت می‌کردند به بله بله گفتن که نَعَمْ نَعَمْ سَمِعْنَا وَ أطَعْنَا أمْرَاللهِ وَ رَسُولِهِ، آمَنَّا بِهِ بِقُلُوبِنَا. و بر پیغمبر و علی هجوم می‌آوردند و ازدحام می‌نمودند، تا نماز ظهر و عصر در یکجا خوانده شد، و باقی آن روز نیز به بیعت اشتغال داشتند، تا نماز مغرب و عشاء نیز با هم خوانده شد، و هرگاه دسته‌ای برای بیعت می‌آمدند رسول خدا می‌گفت: الْحَمْدُلِلّهِ الَّذِی فَضَّلَنَا عَلَی الْعَالَمینَ.

 و مَوْلَوِی وَلِیُّ اللهِ لَکْهَنُوی در کتاب مِرْآتُ الْمُؤمِنین در ذکر حدیث غدیر گوید: عمر پس از این با علی دیدار کرد و گفت: هَنِیئًا یَا ابْنَ أبِی‌طَالِبٍ؟ أَصْبَحْتَ وَ أمْسَیْتَ مَوْلَی کُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ «گوارا باشد ای پسر أبوطالب! صبح کردی و شب کردی، در حالی که آقای من و آقای هر مرد مؤمن و هر زن مؤمنه‌ای هستی». وَ کَانَ یُهَنِّئُ أمیرَالْمُؤمِنینَ کُلُّ صَحَابِیٍّ لاَقَاهُ «و هر صحابی كه أمیرالمؤمنین را دیدار مى‌كرد، به او تبریك و تهنیت مى‌گفت».

 و مورّخ ابن خاوند شاه متوفّى در ٩٠٣ در رَوْضَةُ الصَّفَا در جزءِ دوم، از ج ١ ص ١٧٣ بعد از بیان داستان غدیر گوید: سپس رسول خدا در خیمه‌اى مختصّ به خودش نشست، و أمر كرد تا أمیرالمؤمنین على علیه السّلام در خیمۀ دیگر بنشیند، و أمر كرد تا كافّۀ مردم على را در خیمۀ خودش تهنیت گویند، و چون مردان از تهنیت گفتن فارغ شدند، پیامبر زنهاى خود را (اُمَّهَاتُ الْمُؤمِنین) را أمر کرد تا اینکه به نزد علی در خیمۀ او بروند، و تهنیت گویند. آنها رفتند و تهنیت گفتند. و از کسانی که از صحابه که علی علیه السّلام را تهنیت گفت، عُمَر بن خطّاب بود که گفت: هَنِیئًا لَکَ یَا ابْنَ أبی‌طَالِبٍ أصْبَحْتَ مَوْلاَیَ وَ مَوْلَی جَمیعِ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ.

 و مورّخ غیاث الدّین متوفّى در سنۀ ٩٤٢ در حَبِیبُ السِّیَر، در جزء سوّم، از ج ١، ص ١٤٤ گوید: و پس از آن أمیرالمؤمنین به أمر پیغمبر صلّى الله علیه و آله در خیمۀ دیگرى مختصّ به خودش نشست، مردم براى ملاقات و زیارت او مى‌رفتند، و او را تهنیت مى‌گفتند، و در میان آنها عمر بن خطاب بود كه گفت:

 بَخٍّ بَخٍّ یَا ابْنَ أبِیطَالِبٍ! أصْبَحْتَ مَوْلاَیَ وَ مَوْلَی کُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ! و سپس پیغمبر زنهاى خود را (امَّهات المؤمنین را) أمر كرد تا بر على وارد شوند، و