امام شناسی ج9

به پاس چنین موهبتى بگویند:

 الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکینَ بِوَلاَیَةِ أمیرِالْمُؤْمِنینَ وَ الأئِمَّةِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

 «حمد و سپاس، اختصاص به خداوندى دارد كه ما را از تمسّك‌كنندگان به ولایت أمیرالمؤمنین و أئمّه علیهم السّلام قرار داد».

 و همچنین از أنواع وجوه برّ و إحسان، از قبیل اعطاءِ انگشترى و خلعت و لباس، و هدیه عطر و عود و عبیر و إطعام برادران مؤمن بالأخصّ ضعفآء و فقرا و ارحام و أهل علم و طلاّب توأم با عمل، و سُلاّك راه خدا از شوریدگان و عاشقان مَوْلی الموالى علیه السّلام بنحو أتمّ و اكمل، بجاى آورند.

مصافقه و بیعت با مردم با أمیرالمؤمنین علیه السّلام در روز غدیر

 و بر همین أصل بود كه پس از پایان خطبه، حضرت رسول خدا امر كردند براى أمیرالمؤمنین چادرى و خیمه‌اى افراشتند و أمر كردند كه مؤمنین بیایند، و به خود آن حضرت تبریك و تهنیت گویند، بر أثر تماتیّت نعمت، و كمالیّت دین كه با پیوند ولایت به نبوّت ثمر بخشیده، و میوۀ تر و تازۀ حیات را ارزانى داشته است.

 و أمر كردند كه بزرگان قریش و شیوخ أنصار و مهاجرین و سرشناسان آنها بیایند، و به أمیرالمؤمنین علیه السّلام تهنیت گویند و به عنوان إمارت مؤمنین به لفظ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أمِیرَالمؤمِنین سلام كنند، و إمارت و ولایت او را گردن نهند، همچنان كه به شیخین: أبو بكر و عُمَر و زوجات خود أمر كردند كه: بر أمیرالمؤمنین وارد شوند، و تهنیت گویند، و سلام به إمامت و حكومت بنمایند، در برابر این مقام عظیمى كه حائز شده است، و مصدر أمر و نهى در ادارۀ اُمور مسلمانان به عنوان خلافت رسول الله قرار گرفته است.

 علاّمۀ أمینى گوید: مُحمّدبن جَریر طَبَریّ در کتاب الْوَلاَیَة، حدیثى را با إسناد خود از زید بن أرقم تخریج كرده است كه مقدارى از آن را بیان كردیم، و در آخرش پیامبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم مى‌گوید:

 مَعَاشِرَ النَّاسِ! قُولُوا: أعْطَیْنَاکَ عَلَی ذَلِکَ عَهْدًا عَنْ أنْفُسِنَا وَ مِیثَاقًا بِألْسِنَتِنَا وَصَفْقَةً بِأیْدِینَا، نُؤدِّیهِ إلَی أوْلاَدِنَا وَ أهَالینَا، لاَ نَبْغِی بِذَلِکَ بَدَلًا وَ أنْتَ شَهِیدٌ عَلَیْنَا وَکَفَی بِاللهِ شَهیدًا. قُولُوا مَا قُلْتُ لَکُمْ! وَ سَلِّمُوا عَلَی عَلِیٍّ بِإمْرَةِ الْمُؤْمِنینَ!