
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
209به دنبال ریشه و سرچشمۀ غدیر بروند، و تفحّص و تجسّس از أصل قضیّه بنمایند، و شاخههاى ایمان در دلهاى ایشان رشد كند و قوى گردد.
و چقدر زیباست كه ایرانیان إمروزه كه در أثر غربزدگى مبتلا به آداب و رسوم ملّى باستانى، و عیدهاى مجوسى و زردشتى شدهاند، و غالباً در أیّام نوروز براى خود و خانوادۀ خود لباس نو تهیه مىكنند و جشن و سرور دارند، این بدعت زشت را ترك نموده، و عید غدیر را كه ستون ایمان است به عنوان تعطیل رسمى تا چند روز براى دیدنها و سرورها، و تجدید لباسهاى كهنه به لباسهاى نو قرار دهند، تا یكسره دیو زشت طبیعت جاى خود را به فرشته رحمت دهد، و شیعه كه پیوسته كارهایش از روى تعقّل و حساب بوده است، در این مقطع نیز بىحساب و غافلگیر در دام نیفتد.
عید غدیر، سلسلۀ مكتب تشیّع را در هر سال، گذشته را به آینده متّصل مىكند و رشته را دوام مىبخشد، و پیوسته دیو شوم و غول استكبار و خودسرى را منكوب، و مبارزه با آن را جاودان مىكند.
در اینجا ذكر دو نكته لازم است:
عید غدیر، در نزد سائر مسلمین از عامّه
أوّل آنكه این عید، اختصاص به شیعه ندارد، گر چه در شیعه مزید عنایت و علاقۀ خاصى به آنست، أمّا از نقطه نظر أصل احترام و عید قرار دادن، سایر أفراد مسلمین غیر از نواصب و خوارج، این روز را محترم مىشمارند، و عید مىگیرند، و روى همین أصل است كه مسعودى گفته است: پیامبر اكرم دربارۀ أمیرالمؤمنین على بن أبیطالب (رضى الله عنه) در غدیر خم گفت: مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ. و این در روز هجدهم از ماه ذوالحجّه بوده است. و غدیر خمّ نزدیك آبى است كه معروف است به خرار در ناحیۀ جحفه، وَ وُلْدُ عَلِیٍّ وَ شِیعَتُهُ یُعَظِّمُونَ هَذَا الْیَوْمَ.1 و أولاد على و شیعیان او این روز را معظّم مىدارند.
و محمّد بن طلحۀ شافعى گوید: تِرْمَذِیّ در صحیح خود، با إسناد خود از زید بن أرقم روایت كرده است كه: رسول خدا فرمود: مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ
- «التَّنبْیه و الإشراف» ص ٢٢١ و ص ٢٢٢.
