
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
205وجوب. فلهذا اگر إمام در غیبت بود و فقیه جامع الشرائط قدرت بر حكومت نداشت، و در تقیّه بسر مىبرد، بواسطۀ ترك نماز جمعه، همۀ مردم گنهكارند به جهت ترك نماز عینى تعیینى كه حائز اهمیّت سرشارى است.
و بر همۀ آنها واجب است قیام كنند و تشكیل حكومت إسلامى دهند، تا آن إمام غائب ظهور كند، و یا فقیه مقبوض الید، مبسوط الید گردد، و بتواند اجراء حدود كند، و منع از ثغور إسلام بنماید، و از جملۀ وظائف حاكم، تشكیل نمازهاى جمعه در قلمرو حكومت اوست.
أفرادى كه در زمان حكومت جائره نماز جمعه نمىخوانند، معذّب مىشوند كه: چرا تشكیل حكومت اسلامى ندادهاید؟! كه بتوانید نماز جمعه بخوانید، گر چه با نداشتن حاكمى چنین، نماز از آنها صحیح نیست و مردود است.
و به همین جهت كه روز جمعه، روز عید و اجتماع است، و مردم پاك و پاكیزه مىشوند، و از خطاها و گناهان یك هفتۀ گذشته بیرون مىآیند، دعاها در آن روز مستجاب، و شب جمعه نیز داراى اهمیّت و خصوصیّتى براى تَهَیُّؤ و آمادگى وظائف روز مىشود، كه از سایر شبها ممتاز مىگردد.
عید غدیر، أفضل اعیاد
أمّا عیدِ غَدیر، كه أشرف و أفضل أعیاد است، به جهت ربط امّت با إمام، و وحدت دلهاى آنان با ولایت، و ورود در سلك سالكان راه، و روندگان طریق مودّت و محبّت و ایثار و إنفاق، و عقل و شعور، و گسترش نور ربّانى، و نفحات قدسیّه سبحانى، و ارتباط ملك با ملكوت است.
عید غدیر، روز عبودیّت و تسلیم در برابر حقّ، و خروج از فرعونیّت نفس أماره، و انداختن ریسمان ذُلِّ رِقیَّت حضرت سبحان است، و إقرار و اعتراف به یگانه خاصّه از خواصّ درگاه با عظمت او، و قدم در صراط مستقیم ایقان نهادن، و گام استوار و راستین در ترك تجاملات نمودن، و بدون شائبه و تعارف به حقّ و حقیقت و واقعیّت در آمدن، و از زمرۀ بهائم خارج شدن، و به صفّ انسان پیوستن است.
عید غدیر، نداى حضرت قدّوس و سبّوح را: به حصر ولایت در قرآن كریم به أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ پاسخ صحیح دادن، و گفتار حضرت پیامبر أعظمش را به: مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیُّ مَوْلاَهُ با جان و دل پذیرفتن، و در تحت دعاى اللهُمَّ وَالِ مَنْ
