امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
مرتب سازی:
امام شناسی ج9
197خداوند أمر به اطاعت از او را نموده است، و سركشى و بلندپروازى از پیروى نمودن كسى كه أمر به پیروى از او شده است. و قرآن دربارۀ افراد بسیارى از این قبیل سخن مىگوید، و بیان دارد، اگر تدبّر كنندهاى در قرآن تدبّر كند، قرآن او را موعظه مىدهد، و تهدید و تحذیر مىكند».
فَنْجْکِرْدِیّ گوید:
لاَ تُنْکِرَنَّ غَدیرَ خُمٍّ إنَّهُ *** کَالشَّمْسِ فِی إشْراقِها بَلْ أظْهَرُ١ فیهِ إمَامَةُ حَیْدَرٍ وَ کَمَالُهُ *** وَ جَلاَلُهُ حَتَّی الْقِیَامَةِ تُذْکَرُ٢1 ١ ـ تو البتّه البتّه عید غدیر خمّ را إنكار مكن! چرا كه آن در وضوح، همچو خورشید تابان بلكه درخشانتر است.
٢ ـ در آن روز إمامت حضرت حیدر، و كمال او و جلالت او است، كه تا روز قیامت پیوسته بیان مىشود.
بشنوى گوید:
یَوْمُ الْغَدِیرِ لِذِی الْوَلاَیَةِ عِیدُ *** وَلَدَی النَّوَاصِبِ فَضْلُهُ مَجْحُودُ١ یَوْمٌ یُوَسَّمُ فِی السَّمَآءِ بِأنَّهُ *** الْعَهْدُ وَ فِیهِ ذَلِکَ الْمَعْهُودُ٢ وَ الأرْضُ بِالْمِیرَاثِ أضْحَتْ وَسْمَهُ *** لَوْ طَاعَ مَوْطُودٌ وَکَفَّ حَسُودُ٣2 ١ ـ روز غدیر براى كسى كه داراى ولایت است، عید است، و در نزد
- «مناقب» ابن شهرآشوب، ج ١، ص ٥٤٠. و فَنْجْکِرْد با فتح فاء و سكون نون و جیم، و كسر كاف و سكون راء، قریهاى از نواحى نیشابور است. فنجكردى از شعراى اهل بیت در قرن ششم بوده است، و نام او شیخ أبو الحسن على بن أحمد است و در «الغدیر» ج ٤ از ص ٣١٩ تا ص ٣٢٥ در أحوال و اشعار او بحث كرده است.
- «مناقب» ابن شهرآشوب، ج ١ ص ٥٤٠، و «الغدیر» ج ٤ ص ٣٤، و گوینده آن: بَشْنوی کُردی از اعلام قرن رابع بوده است. و از متضلّعین در تشیّع و مادحین عترت طاهره بوده است، بشنوى اشعار دیگرى دربارۀ عید غدیر دارد كه بسیار راقى است از جمله گوید:
وَ قَد شهدوا عید الغدیر و أسمعوا *** مقالَ رسول الله من غیر کتمان
ألست بکم أولی من الناس کلّهم *** فقالوا بلی یا أفضل الإنس و الجان
إلى آخر أبیاته كه در متن آوردهایم.