
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
181و من مىگویم كه: به خطّ حافظ ذَهَبِیّ در پشت کتابش به نام تَجْرِید است، دیدم، نوشته بود: شاید جمیع این نفرات به هشت هزار نفر برسد، اگر زیادتر نباشند كمتر نیستند.
و پس از این، به خطّ ذَهَبِیّ دیدم که جمیع کسانی که احوالشان در اُسْدُ الْغَابَة آمده است، هفت هزار و پانصد و پنجاه و چهار نفرند.
و آنچه گفتار أبُوزرْعَه را تأیید مىكند، آن است كه در صحیحین آمده است كه: در قصّه تبوك، كعب بن مالك مىگوید: مردم به قدرى زیاد بودند كه هیچ دفترى نمىتوانست نام آنها را به شمار درآورد.
و از ثَوْری در آنچه با سند صحیح، خطیب از او تخریج كرده است، وارد شده است كه او گفته است: هر كس على را بر عثمان مقدم بدارد، بر دوازده هزار نفر كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله در وقت مرگ، از آنها راضى بوده است، عیب گرفته است. و نَوْوِیّ گفته است: و این قضیّه بعد از رحلت رسول خدا به دوازده سال بوده است، بعد از آنكه بسیارى در خلافت أبو بكر در جنگهاى ردّه كشته شدهاند، و همچنین در جنگهاى فتح كشته شدهاند، كه أسامى آنها بههیچوجه ضبط نشده است، و پس از آن در خلافت عمر كشته شدهاند، و نیز در طاعون عمومى كه آمد، و در طاعون عَمْواس1 و غیرها از بین رفتهاند كه از جهت كثرت به شمار نمىآید، و علّت مخفى بودن نامهاى ایشان آنست كه: أكثر آنها أعراب بودهاند، و أكثر آنها در حجّة الوداع حضور یافتهاند. و الله أعلم.2
و در طى بحث غدیر آوردیم كه: كسانى كه در حجّه الواع با رسول خدا بودهاند، یكصد هزار نفر و یا بیشتر بودهاند، و طبعاً و طبیعةً إحصاءِ اسامى این أفراد غیر ممكن است، كجا مىتوانند این كتب مصنّفه در أحوال صحابه، یكایك نام
- عمواس، قصبهاى است در شام، كه شش میل از راهى كه از رَمْلَه به بیت المقدس مىرود، با رَملَه فاصله دارد. در سنۀ ١٨ طاعون از آنجا انتشار یافت، و بعداً در زمین شام منتشر شد، و جماعت بسیارى از صحابه كه در شام بودند كه از بسیارى قابل شمارش نیستند بواسطۀ این طاعون بمردند.
- «إصابة»، ج ١ ص ٣ تا ص ٦.
