امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
مرتب سازی:
امام شناسی ج9
174فیل معروف شود.
قیاس قضیّۀ حارث با أصحاب فیل، مع الفارق است
جواب آنست كه قیاس این داستان، به داستان أصحاب الْفِیل مَعَ الْفَارِق است، زیرا این قضیّه، یك حادثه فردیّهاى بوده است كه أغراض مخالفان و منافقان در اختفاء آن تا جائى كه مَیْسور بوده است، مؤثّر بوده است، همچنان كه در أصل قضیّۀ غدیر، آنچه كردند، در اختفاء آن كه بصورت یك أمر عادى جلوه دهند، و یا حدیث غدیر را تقطیع نموده، هر تكّهاش را در بابى بیان كنند، كه صدر و ذیلش در یكجا نباشد، و یا كوشیدند تا معناى ولایت را از آن حقیقت روشن برگردانند، و یا آنكه أصل قضیه را أنكار كنند، و آنچه از دستشان برآمد كوتاهى نكردند، و لیكن خداوند معذلك، آن قضیّه را روشن و زنده نگاهداشت، و دوست و دشمن را در برابر عظمت این داستان معترف ساخت.
و امّا داستان أصحاب فیل كه در عداد معجزات و كرامات بیت الله، و خاندان نبوّت است، و همه قریش بلكه همه عرب، و اُمّتها، داعى بر إظهار و إعلام آن داشتهاند، و بر عالىترین مقدّسات كه بیت الله الحرام و خانۀ منسوب به ذات أحدیّت است، آن خانهاى كه مطاف جمیع اُمَم، و مقصد حُجّاج و عُمّار و عاكفین است، گواه و شاهد صادق است، و تمام طبقات مردم از آن انتظار خیرات و بركات را دارند، داستان دیگرى است، كه به هیچ وجه مشابهت ندارد با قضیۀ حارث كه تنها به نزد رسول آمده و سخنى رانده و به عقوبت آن دچار گشته است.
گویند: روز عاشورائى در زمان آیتالله شیخ مرتضى أنصارى أعلى الله تعالى مقامه الشریف كه در نجف أشرف مرتّباً دستههاى سینهزنى، و نوحهخوانى، و عزادارى در كوى و بر زن حركت داشت، و شیخ انصارى هم در كنار آنان مىرفت. یك نفر از أفندىهاى1 آن زمان كه فرماندار نجف از طرف بغداد و دولت
- أفَنْدی، به بزرگان و رؤسا و صاحب مقام و منصبان از دولت عثمانى مىگویند كه در آن زمان چون عراق عرب در تحت تسلط عثمانىها بوده است، براى ادارۀ امور كشور گسیل مىشدهاند، و آنها همه سنّى مذهب بودهاند.