
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
145از عامّه درس خوانده است. و همچنین از على بن طاوس و أحمد بن طاوس، این دو برادر عالیمقام استفادههاى علمى نموده است.1
حسد ابن تیمیّه، بر علاّمۀ حلّى رضوان الله علیه
بارى چون علوم و مقام و پیشرفت مكتب علمى و مذهبى علاّمه چشمگیر شد، مخالفان در أطراف و اكناف، خجل و منكوب شدند و كتابهاى علاّمه را به نسخههاى متعدّد مىنوشتند، و براى مردم در مجالس و محافل درس مىگفتند. یكى از این نسخههاى «مِنْهَاج الكرامة» بدست ابن تیمیّه در شام رسید، و او با وجود حقد و حسادتى كه از شكست خلفاء در قلوب مردم، و از بالا رفتن نام أهل بیت رسول خدا، و إمامان طاهرین، در دل داشت کتاب «مِنْهَاج السُّنَّه» را در ردّ مذهب أهل البیت نوشت و معلوم است كتابى كه در ردّ مذهب حقّ نوشته شود، چه چیز از آب در مىآید. «فَمَاذا بَعْدَ الْحَقِّ إلّاَ الضَّلاَلُ فَأنَّي تُصْرَفُونَ كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لا يُؤْمِنُونَ.2
«از حقّ كه بگذریم، جز گمراهى چه چیز خواهد بود؟ پس چرا شما به این طرف و آن طرف مىگردید؟! اینطور كلمۀ پروردگار تو اى پیغمبر بر كسانى كه فسق ورزیدند، و راه كج پیمودند، ثابت شد، كه هیچگاه ایشان ایمان نمىآورند».
- در حاشیۀ «روضات الجنات» ج ٢ ص ٢٨٧ از قاضى ناصر الدین بیضاوى آورده است كه در نامهاى كه براى علاّمه نوشته است صدرش بدین عبارت است: یا مولانا جمال الدّین ادام الله فَواضِلک أنت امام المجتهدین فی علم الأصول الخ. و یكى از سروران عزیز ما از قول جناب آقاى شیخ محمد تقى قمى عضو دار التّقریب نقل كردند كه: او گفت: من به یكى از علماء درجه أوّل جامع الأزهر كه میل داشت به اقوال و فتاواى شیعه و جهات اختلاف آن با أقوال أهل سنت، مطلع شود، دو كتاب، یكى تذكرۀ علاّمه و دیگرى خلاف شیخ طوسى را دادم، و او پس از مطالعه، چنان شیفتۀ این دو كتاب شد، و از سیطرۀ این دو عالم بزرگوار بر أقوال عامّه در هر مسئلهاى به شگفت درآمده بود كه مىگفت: من اقوال علماء عامّه چون مالك و شافعى و ابوحنیفه و أحمد حنبل و سفیان ثورى و غیرهم را از روى این كتاب بهتر مىتوانم پیدا كنم تا از روى كتابهاى خودمان، و لذا از روزى كه این دو كتاب را مطالعه كردم هر وقت بخواهم بر مسئلهاى بنا بر قول یكى از علماء خودمان واقع شوم، بدین دو كتاب مراجعه مىكنم، و از مراجعه به كتب خودمان منصرف مىشوم.
- آیۀ ٣٢ و ٣٣، از سورۀ ١٠: یونس.
