
امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
140شیعه را إعلان نمایند. و این حكم عملى شد، و به فرمان او كتیبهها نقش شد و خطبهها خوانده شد، و بر روى سكّهها، نام ائمّه را نقش كردند. فلهذا بر روى دَراهم و دنانیرِ دست مردم، نام آن والیان والامقام سكّه زده شد،1 و حتّى در مسجد جامع اصفهان در قسمتى از زاویۀ شبستان معروف به شبستان خدابنده، در سه محلّ آن از جمله محراب، نام دوازده امام را به بهترین خطّ، و زیباترین طرز و نگار، و محكمترین صنعت گچبرى، چنان نقش كردهاند كه همین اكنون پس از هفت قرن باقى است، و مورد نظر و دقّت و مطالعه أهل فن و صاحبان خرد و پویندگان حقّ و حقیقت قرار دارد.2
در علوم نادرۀ دهر: علاّمه حلىّ رضوان الله علیه
علاّمه حلّى از برجستگان نوادر دهر است، كه نام او تا ابدیّت بر صفحۀ تحقیق و تدقیق نوشته شده، و چنان بحر محیط علم، و دریاى بیكران معرفت و تحقیق است كه همۀ فقهاى شیعه از آن زمان تا بحال به كتب فقهیّه او همچون تَذکره و تَحْرِیر و مُخْتَلَف و مُنْتَهَی و قَوَاعِد و تَبْصِره نیازمندند.
و در علوم عقلیّه و کلام کتابهای کَشْفُ الْمُرَادِ فی شرح تَجْرِیدِ اْلاعتقادِ، و أنْوارُ الْمَلَکُوتِ فی شَرْحِ فَصِّ الْیَاقُوتِ فی الْکَلاَمِ، و نِهَایَةُ الْمَرَامِ فی عِلْمِ الْکَلاَمِ، و الْقَوَاعِدُ وَ الْمَقَاصِدُ فی الْمَنطِقِ وَ الطبیعیّ وَ الإلَهِیِّ، وِ الأسْرارُ الْحَقّیّة فی الْعُلُوم الْعَقْلِیَّة، و الدُّرُّ الْمَکْنون فی عِلْمِ الْقَانُون فی الْمَنْطِق، و الْمُبَاحِثاتُ السَّنِیَّةُ وَ الْمُعَارِضَاتُ النَّصیرِیَّةُ، و الْمُقَاوِمَات که در آن با حکماء سابقین بحث کرده است، و حَلُّ الْمُشکلاَت مِنْ کِتَابِ التَّلْوِیحاتِ، و إیضَاحُ التَّلْبِیسِ فی کَلاَمِ الرئیسِ كه
- در «مجالس المؤمنین» در مجلس هشتم، در ص ٤٠٢ گوید: و خطبهها و سكّهها به أسامى حضرات أئمّه هدى علیهم السّلام زیب و زینت یافت، چنانكه بر رخسارۀ دنانیر كلمۀ طیّبه لا إله إلّا الله، محمّد رسول الله، علیُّ ولی الله در سه سطر متوازى أبعاض متكافئ إجراء نقش كردند، و أسامى أئمّۀ اثنا عشر صلوات الله علیهم بر ترتیب واقع، پیرامُنِ دائره مخمس الأضلاع مرقوم گردانیدند.
- و همچنین در معبد پیر مكران لِنْجان، و مبعد شیخ نور الدین نطنزى كه از عرفاء بوده است و همچنین بر منارۀ دار السّیادة كه سلطان محمد خدابنده بعد از بناء و احداث برادر خود: غازان آن را به اتمام رسانید بر روى همگى نام مقدس أئمّه طاهرین منقوش شده است. «روضات الجنّات» طبع حروفى ج ٢، ص ٢٨٠ و ص ٢٨١.
