امام شناسی ج9

و ناپسند نمى‌دانى؟! گفتم: آرى! بار پروردگارا! 

 مأمون گفت: اى إسحق تو پسرت را پاك و مُنَزَّه مى‌دانى از آنچه رسول خدا را پاك و مُنَزَّه نمى‌دانى، و به رسول خدا نسبت مى‌دهى چیزى را كه حاضر نیستى به پسرت نسبت بدهى! 

 «وَیْحَکُمْ لاَ تَجْعَلُوا فُقَهَاءَ‌کُمْ أرْبَابَکُمْ» (واى بر شما! فقهاى خود را اربابان و مربّیان خود قرار ندهید)! خداوند مى‌فرماید: اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْبابًا مِنْ دُونِ اللهِ.¹

 «عامّه مردم یهود و نصارى، علماء و پارسایان خود را اربابان خود اتخاذ كردند، و خدا را به شمار نیاوردند.» 

 این عامّه مردم براى آنها نماز نمى‌خواندند، و روزه هم نمى‌گرفتند، و نمى‌پنداشتند كه حقیقةً آن علماء و رُهْبَانانْ خداوندان ایشانند، و لیكن آنان أمر كردند و اینان إطاعت أمر آنها را نمودند.

احتجاج مأمون به حدیث منزله براى خلافت أمیرالمؤمنین علیه السّلام‌

 اى إسحق! آیا حدیث أنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَی را روایت مى‌كنى؟! 

 گفتم: آرى اى أمیر مؤمنان! من آن را شنیده‌ام، و شنیدم كسى را كه آن را صحیح مى‌شمرد، و كسى كه آن را ردّ مى‌كرد! مأمون گفت: كدام یك از آن دو در نزد تو بیشتر مورد وثوق هستند؟! آن كسى كه حدیث را از او شنیدى، و آن را صحیح مى‌دانست، و یا آن كسى كه آن را إنكار مى‌كرد؟! 

 گفتم: آن كسى كه صحیح مى‌دانست.

 مأمون گفت: آیا این أمر ممكن است كه رسول خدا در این گفتارش، شوخى و مزاح كرده باشد؟

 گفتم: أعُوذُ بِاللهِ، گفت: گفتارى بدون معنى را گفته باشد كه بر آن ایستادگى نداشته باشد؟

 گفتم: أعُوذُ بِاللهِ! گفت: آیا مى‌دانى كه هارون برادر پدر و مادرى موسى بود؟!