امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهلبیت علیهمالسلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمایعامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابنتیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عیدغدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسولالله صلیاللهعلیهوآله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
مرتب سازی:
امام شناسی ج9
110زیاد مىگوئى)!
و حالا براى من بگو: مراد از گفتار خداوند: فَأَنْزَلَ اللهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ (و خداوند آرامش و اطمینان خود را بر او فرستاد) مراد از آنكس كیست؟! آیا رسول خداست، یا أبو بكر؟!
گفتم: رسول خدا است. گفت: راست گفتى! براى من بگو در گفتار خدا كه مىفرماید: وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ1 (و در روز جنگ حنین كه كثرت أفراد شما موجب غرور شما شد) تا آنكه مىفرماید: ثُمَّ أَنْزَلَ اللهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ2 (و سپس خداوند آرامش و اطمینان خود را بر رسولش و بر مؤمنین فرستاد) آیا مىدانى مؤمنانى كه خداوند در اینجا اراده كرده است، چه كسانى هستند؟! گفتم: نمىدانم اى امیر مؤمنان.
گفت: در روز غزوه حُنَیْن مردم همه فرار كردند، و با پیغمبر خدا صلى الله علیه و آله و سلم كسى نماند جز هفت نفر از بنى هاشم: على با شمشیرش در برابر رسول خدا شمشیر مىزد. و عباس لِگام قاطر رسول خدا را گرفته بود، و پنج نفر دیگر دور پیامبر را گرفته بودند كه مبادا از زخم دشمنان به آنحضرت آسیبى رسد. تا آنكه خداوند ظفر خود را بر رسول خود عنایت كرد. و مراد از مؤمنون در این آیه خصوص على است و پس از او سایر بنى هاشم كه حضور داشتند. حالا بگو ببینم: چه كسى افضل است؟ آن كسى كه با رسول خدا در آن وقت گیرودار بوده است، یا آن كسى كه فرار كرده و خداوند براى او موضعى ندیده است كه آرامش و سكینه خود
- بعضى از آیۀ ٢٥، از سورۀ ٩: توبه. و یك دلیل روشن براى مرجوحیّت و منقصت أبو بكر انضمام همین آیه است با آیه: فَأَنْزَلَ اللهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ، زیرا در این آیه مىفرماید: خداوند سكینه و آرامش خود را در غزوه حنین بر رسولش و بر مؤمنان نازل كرد. و امّا در آن آیه با آنكه گفتار فقط راجع به رسول الله و أبو بكر است؛ ثانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي الْغارِ، و پیامبر هم او را نهى از حُزْن كردند، و گوشزد نمودهاند كه: إِنَّ اللهَ مَعَنا خدا با ماست، و قاعدةً در صورت نزول سكینه و آرامش خدائى بر هر دوى آنها باید بفرماید: فَأنزَل اللهُ سَکِینتَه عَلیهما. ولى معذلك فقط مىگوید: خداوند سكینۀ خود را بر پیغمبرش نازل كرد و كأنّه تصریح دارد بر آنكه بر أبو بكر نازل نكرد، و این مفهوم گرچه مفهوم لقب است ولى با این خصوصیّاتى كه ذكر كردیم، از مفهوم شرط و نظائره ظهورش قوىتر و دلالتش بر مطلوب أدلّ است.
- همان