امام شناسی ج9

 گفت: راستى مى‌گوئى، همه مجاهدند، و لیكن كسى كه با شمشیر مى‌زند، و حمایت از جان رسول خدا مى‌كند، و نیز حمایت از جان نشستگان مى‌كند، أفضل است. آیا آیۀ شریفه را در كتاب خدا نخوانده‌اى:

 لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً وَ كُلًّا وَعَدَ اللهُ الْحُسْنى‌ وَ فَضَّلَ اللهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا.¹ 

 «كسانى كه بدون توجه ضررى به آنها (همانند كورى و یا مرض) از مؤمنانى كه از جنگ نشسته‌اند، با كسانى كه در راه خدا با مال‌هاى خود و جان‌هاى خود جهاد مى‌كنند، مساوى و برابر نیستند. خداوند، مجاهدان با مال‌هاى خود، و با جان‌هاى خود را بر نشستگان به درجه‌اى و مرتبه‌اى برترى بخشیده است و خداوند به همه وعده نیكو داده است. و مجاهدان را بر نشستگان به پاداش و مزد عظیمى فضیلت داده است.» 

 من گفتم: أبُوبَکر و عُمر هم از مجاهدان بوده‌اند.

 مأمون گفت: آیا براى أبو بكر و عمر فضیلتى نسبت به آن كسانى كه أصلاً در این غزوه حاضر نشده‌اند نیست؟! گفتم: آرى! گفت: همینطور كسى كه با نفس خود جهاد و بذل كرده است، از أبو بكر و عمرى كه حاضر شده‌اند، و جهاد نكرده‌اند، داراى فضیلت و برترى است.

 گفتم: آرى همینطور است! گفت: اى إسحق! آیا قرآن مى‌خوانى؟!

احتجاج مأمون در افضلیّت على علیه السّلام به سورۀ هل أتى‌

 گفتم: آرى! گفت: براى من بخوان: هَلْ أَتى‌ عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا² من خواندم تا رسیدم به این آیه: يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُورًا³ تا آنجا كه مى‌فرماید: وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَ يَتِيمًا وَ أَسِيرًا.⁴