امام شناسی ج9

على علیه السّلام مى‌گفت: اُنْشِدُكُمْ بِاللهِ جَمیعًا هَلْ فیكُمْ أحَدٌ صَلَّی الْقِبْلَتَیْنِ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم غَیْرِی؟ قَالُوا: اللهُمَّ! لاَ.

 «من از شما با سوگند به خدا مى‌پرسم از همۀ شما: آیا در میان شما كسى هست كه به هر دو قبله با رسول خدا صلّى الله علیه و آله نماز خوانده باشد، غیر از من؟! گفتند: بار پروردگارا! نه.»

 آنگاه چند فضیلت و منقبت اختصاصى خود را به نحو منا شده ذكر مى‌كند تا مى‌رسد به اینكه مى‌گوید: اُنْشِدُكُمْ بِاللهِ هَلْ فیكُمْ أحَدٌ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ، اَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاَهُ، وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ، غَیْرِی؟! قَالُوا: اَللَّهُمَّ! لاَ.

 و پس از این جمله، فقطّ دو منا شده به حدیث منزلت و حدیث طَیْر مى‌كند.¹

 ابن حَجَر هَیْتَمی آورده است که: دار قُطْنِی تخریج كرده است كه: على علیه السّلام به آن شش نفرى كه عمر أمر ولایت را به طور شورى در میان آنها گذارد، كلام طویلى را بیان كرد؛ از جمله آنكه: اُنْشِدُكُمْ بِاللهِ هَلْ فِیكُمْ أحَدٌ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: یَا عَلِیُّ أنْتَ قَسیمُ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ، غَیْرِی؟! قَالُوا: اَللَّهُمَّ! لاَ.²

 «من با سوگند به خدا از شما مى‌پرسم: آیا در بین شما یك نفر هست كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله به او گفته باشد: اى على تو قسمت كنندۀ بهشت و جهنّمى در روز قیامت، غیر از من؟! گفتند: بار پروردگارا! نه.»

 و همچنین ابن حَجَر آورده است كه: دار قُطْنِی تخریج كرده است كه: على علیه السّلام در روز شورى بر أهل آن احتجاج كرد و گفت: اُنْشِدُكُمْ بِاللهِ هَلْ فیكُمْ أحَدٌ أقْرَبُ إلَی رَسُولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم فِی الرَّحِمِ مِنِّی، وَ مَنْ جَعَلَهُ صلّی الله علیه و آله و سلّم نَفْسَهُ، وَ أبْنَاءَ‌هُ أبْنَاءَ‌هُ، وَ نِسَاءَ‌هُ نِسَاءَ‌هُ، غَیْرِی؟! قَالُوا: اللهُمَّ! لاَ ـ الحدیث.³

 «من با سوگند به خدا از شما مى‌پرسم: آیا در بین شما یك نفر هست كه از