امام شناسی ج9

مرد، مولى و صاحب اختیار اوست، غیر از من؟! گفتند: نه.

 و فرمود: من با قسم به خدا از شما سؤال مى‌كنم: آیا در میان شما كسى هست كه پیغمبر به او گفته باشد: نسبت توبه من همان نسبت هارون پیامبر است با برادرش موساى پیامبر، با این تفاوت كه پس از من پیغمبرى نخواهد بود غیر از من؟! گفتند: نه.

 و فرمود: من با قسم به خدا از شما سؤال مى‌كنم: آیا در میان شما كسى هست كه در فرستادن سوره برائت و قرائت آن براى مشركان مكّه، مورد أمانت رسول الله واقع شده باشد و پیغمبر دربارۀ او گفته باشد: این پیام را، هیچكس نمى‌تواند برساند، مگر آنكه خودم باشد و یا مردى از من باشد، غیر از من؟! گفتند: نه.

 فرمود: آیا شما نمى‌دانید كه أصحاب رسول خدا صلّى الله علیه و آله در موارد بسیارى در حال جنگ از جاى پیغمبر فرار كردند و از پیغمبر دور شدند، غیر از من كه أبداً هیچوقت فرار نكردم؟ گفتند: آرى.

 فرمود: آیا نمى‌دانید كه من أوّلین كسى هستم كه إسلام آورده‌ام؟! گفتند: آرى».

 و سپس فرمود: پس كدام یك از ما نسبش به رسول خدا صلّى الله علیه و آله نزدیكتر است؟! گفتند: تو. در این حال عَبْدالرَّحمن بن عَوْف سخن آن حضرت را برید و گفت: یَا عَلِیُّ أبَی النَّاسُ إلّاَ عَلَی عُثْمَانَ، فَلاَ تَجْعَلَنَّ عَلَی نَفْسِكَ سَبیلًا.

 «اى على مردم نمى‌خواهند بیعت كنند مگر با عثمان؛ و تو راه ضعف و انكسار را بر خودت باز مكن».

 حضرت به عبد الرّحمن فرمود: اى أبو طلحه، عمر به تو چه دستور داده است؟ گفت: به من دستور داده است كه هر كس با ایتلاف و اجتماع جماعت مخالفت كند و آن را خراب كند، او را بكشم.

 و عبد الرَّحمن گفت: اى على بیعت كن و گرنه از غیر راه مؤمنین تبعیّت و پیروى كرده‌اى! و آنچه كه عمر به ما دستور داده است دربارۀ تو تنفیذ مى‌نمائیم. حضرت فرمود: لَقَدْ عَلِمْتُمْ أنِّی أحَقُّ بِهَا مِنْ غَیْرِی تا آخر جملاتى را كه نقل‌