امام شناسی ج8

به دست آوریم. و براى حصول این معنى مقدّمه مى‌گوئیم:

 آنچه از آیات قرآن به دست مى‌آید آنست كه كافران از بدوِ ظهور إسلام پیوسته در صدد بودند كه إسلام را از بیخ و بنیان ریشه‌كن سازند، و امید زوال آنرا از دوران پیشین در سر داشتند، و این طمع آنان كه در احیان مختلف به صورتهاى متفاوت ایجاد نگرانى و مشكلات براى مسلمین مى‌نموده، و هر روزى به صورت تازه‌اى به نوعى ظهور داشت موجب مى‌شد كه مؤمنان را در ترس نگهدارد، و پیوسته در مقام حذر و جلوگیرى از ورود چنین خطرى باشند.

 یك جا مى‌فرماید: ﴿وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ‌﴾¹

 «گروهى از أهل كتاب دوست دارند كه شما را از دین و آئین خودتان گمراه كنند.»

 و یك جا مى‌فرماید: ﴿وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ﴾.²

 «بسیارى از أهل كتاب دوست دارند كه شما را بعد از آنكه ایمان آورده‌اید، به حالت كفر برگردانند. این از روى حسدى است كه از نفوس ایشان برخاسته است پس از آنكه حقّ براى آنان آشكارا شده است. پس شما اى مسلمانان! عفو و اغماض پیشه سازید و درگذرید تا زمانى كه خداوند أمر خود را بیاورد كه خداوند بر هر چیزى تواناست!»

 و كفّار كه پیوسته مترصّد مشكلات و ایجاد موانع و مزاحمات براى مسلمانان بوده‌اند فقط به جهت دین إسلام بود كه سینه آنها را تنگ مى‌كرد و دل هایشان را مى‌طپانید و مى‌شكافت، به علّت آنكه این دین سیادت و شرافت آنها را مى‌برد، و عنان گسیختگى ایشان را در ارتكاب مشتهیات نفوس آنها مقید مى‌ساخت، و بر تمتّعات آنها به آنچه از روى آراء و اهواء خود بدون قید و شرط انجام مى‌دادند و نفوسشان بدان خو گرفته و عادت كرده بود، مُهر مى‌زد.

 آنچه مورد عداوت و دشمنى كفّار بود دین إسلام بود، نه خود مسلمانان مگر