
امام شناسی ج8
جلد هشتم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش سوم از موضوع غدیر: تفسیر آیۀ اکمال» و «مسئله غصب خلافت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. همترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ اکمال : الیوم اکملتُ لَکُم دِینَکم • روایات اَعلام شیعه و بزرگانی از عامه درباره نزول آیۀ اکمال دین • مراد از نعمت، ولایت است • تهنیت عمر و ابوبکر و اقرار به ولایتِ علیبنابیطالب علیهالسلام • وجوه مختلف بطلان رأیگیری در سقیفه • امیرالمؤمنین لقب خاص علیبنابیطالب است • امیرالمؤمنین همچون رسول خدا عاشق هدایت مردم بود • لفظ روحانی و روحانیت در اسلام نیست و از اصطلاحات نصاریٰ است • امیرالمؤمنین علیهالسلام میزان سنجش نیکیها و زشتیها است • روایات وارده درباره اینکه مردم با ولایت امتحان میشوند
امام شناسی ج8
82حَتَّى لَقَدْ قَالَ ابْنُ خَطَّابٍ لَهُ *** لَمَّا تَقَوَّضَ مِنْ هُنَاک وَ قَاما ١ أصْبَحْتَ مَوْلَاىَ وَ مَوْلَى کلِّ مَنْ *** صَلّىَّ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَاما ٢1 ١ ـ «تا اینكه ابن خطّاب در وقتى كه على از مكان خود حركت كرد و برخاست، به او گفت:
٢ ـ صبح كردى در حالى كه مولاى من شدى، و مولاى هر كس كه براى پروردگار جهانیان نماز بخواند و روزه بگیرد»!
و نیز عونى گوید:
نَادَى وَ لَمْ یک کاذِباً بَخْ بَخْ أبَا *** حَسَنٍ تُرِیعُ الشِّیبَ وَ الشُّبّانِ ١ أصْبَحْتَ مَوْلىَ الْمُؤمِنینَ جَمَاعَة *** مَوْلىَ إنَاثِهِمُ مَعَ الذُّکرانِ ٢2 ١ ـ «عمر على را ندا كرد ـ و در این ندا دروغگو نبود ـ كه آفرین آفرین بر تو اى ابا الحسن كه موجب ترقّى و رشد و نمّو هر پیر و جوان شدى»!
٢ ـ صبح كردى در حالى كه مَوْلاى تمام جماعت مؤمنان هستى! مولاى زنان ایشان و مولاى مردهاى ایشان»!
٢ ـ و خطیب منیح گوید:
وَ قَالَ لَهُمْ: رَضِیتُمْ بِى وَلیا *** فَقَالُوا: یا مُحَمَّدُ قَدْ رَضِینَا ١ فَقَالَ: وَلِیکمْ بَعْدِى عَلِىُ *** وَ مَوْلَاکمْ فَکونُوا عَارِفِینَا ٢ فَقَالَ لِقَوْلِهِ عُمَرُ سَرِیعاً *** وَ قَالَ لَهُ مَقَالَ الْوَاصِفِینَا ٣ هَنِیئاً یا عَلِىُّ أنْتَ مَوْلىً *** عَلَینَا مَا بَقِیتَ وَ مَا بَقینَا ٤3 ١ ـ «پیغمبر به آن قوم گفت: آیا شما راضى هستید كه من صاحب اختیار
- «مناقب» ابن شهرآشوب ج ١، ص ٥٣٥؛ و «الغدير» ج ٤، ص ١٢٧.
- «مناقب» ابن شهرآشوب، ج ١، ص ٥٣٥ و ٥٣٦.
- همان.
