امام شناسی ج8

أصحاب آن حضرت را ببینیم بدست مى‌آوریم كه اصولًا اگر كسى داراى منهاج على نبود نمى‌توانست جزو أصحاب او قرار گیرد و خواه و ناخواه طَرْد مى‌شد و جَوِّ معنویت و أصالتِ آن حضرت و پیروان واقعیش چنین فردى را در خود نمى‌پذیرفت. آن حضرت كراراً مى‌فرمود: مقصودما خداست و برقرارى عدل، و در این راه تلاش مى‌كنیم تا أجل ما برسد. ما هدفى غیر از این نداریم، ما در انتظار ریاست و تقدّم نیستیم.

 أبوذرّ غفارى آن یار راستین و مجاهد نستوه، و آن صحابى عظیم و جلیل القدر رسول گرامى، یك تنه در شام در برابر مظالم معاویه ایستاد و پس از إرسال او را با زجر و شكنجه به مدینه، تنها در برابر عثمان مظالم او را برشمرد.

 مورّج جلیل و محدّث كبیر و منجّم عظیم: مسعودى در «مروج الذَّهب» تبعید أبوذّر را به رَبَذَه مرقوم داشته است و گفته است كه عثمان از مشایعت وى منع كرده است؛ و گفته است كه: على و حسنین علیهم السّلام و عقیل و عبداللَه بن جعفر و عمّار یاسر از او مشایعت كردند. و این مشایعت بر عثمان گران آمد تا آنكه گوید: فَلَمَّا رَجَعَ عَلِى، اسْتَقْبَلَهُ النَّاسُ فَقَالُوا: إنَّ أمیرالمؤمنین عَلَیك غَضْبَانُ لِتَشّییعِك أبا ذَرٍّ، فَقَالَ عَلِى: غَضَبَ الخَیلِ عَلَى اللُّجْمِ‌¹و²

 «چون على از مشایعت أبو ذرّ بازگشت، مردم او را استقبال كرده گفتند: أمیرالمؤمنین عثمان بر تو به علّت مشایعتى كه از أبو ذرّ نموده‌اى غضبناك است! على گفت: غضب كرده است همانند غضب اسبان بر لجام‌هاى خود.» یعنى غضب او بى نتیجه و ثمر است.

 و چون در شبانگاه عثمان را دیدار مى‌كند عثمان مفصّلًا به أمیرالمؤمنین علیه السّلام اعتراض دارد؛ از جمله عثمان مى‌گوید: چرا أمر مرا ردّ كرده‌اى؟! حضرت مى‌فرماید: ردّ نكرده‌ام! عثمان مى‌گوید: آیا به تو ابلاغ نشده است كه: من مردم را از ملاقات با أبو ذرّ و از مشایعت او نهى كرده‌ام؟ حضرت مى‌فرماید: أو کلُّ مَا