امام شناسی ج8

روزى ذخیره مى‌كرد كه چنانچه بنى هاشم بخواهند از حقّ خود دفاع كرده مقام و منزلت خویش را باز یابند، یگانه رقیب مقتدر و تواناى ایشان، خار راه و سدّ محكمى براى نیل به این مرام گردد.

 پس از یزیدِ بْنِ أبى سُفْیان كه والى شام بود، عُمَر برادرش: مُعَاوِیة بْنِ أبى سُفْیان‌ را والى شام كرد¹، و خودش براى تقویت ولایت او سفرى به شام نمود و مردم را به پیروى از معاویه ترغیب كرد، تا در روز فتنه و اختلاف ـ همان فتنه و اختلافى را كه از معاویه انتظار داشت ـ منظور و مقصود عملى گردد و أمیرالمؤمنین علىّ‌بن‌أبى‌طالب و خاندان و حواریون و طرفدارانش نتوانند قد علم كنند و بر روى پا بایستند.

 ابن حجر هَیتَمى در ضمن فضایل معاویه مى‌گوید: وَ مِنْهَا أنّ عُمَر حَضَّ النَّاسَ عَلىَ اتِّبَاعِ مُعَاوِیة وَ الْهِجْرَة إلَیه إلَى الشَّام إذَا وَقَعَتْ فُرْقَة. أخْرَجَ ابْنُ أبِى الدُّنْیا بِسَنَدِهِ: أنَّ عُمَرَ قَالَ: إیاكُمْ وَ الْفُرْقَة بَعْدِى فَإنْ فَعَلْتُمْ فَاعْلَمُوا أنَّ مُعَاوِیة بالشَّامِ. فَإذَا وُكِلْتُمْ إلَى رَأیكُمْ كَیفَ یسْتَبِزُّهَا مِنْكُمْ.²

 «از جمله فضائل معاویه آنست كه: عُمَر بن خطّاب مردم را ترغیب و تحریض به پیروى از معاویه و هجرت نمودن به سوى او در شام نموده است، كه چنانچه افتراقى در امَّت حاصل شود مردم به شام رفته و از حكم او و دستور او پیروى كنند. ابن أبى الدُّنْیا با سند خود تخریج كرده است كه: عُمَر گفت: مبادا بعد از من در میان شما افتراق و جدائى پدیدار شود! و اگر چنین شد بدانید كه: معاویه در شام است. باید از پیروى فكر و راهنمائى او استفاده كنید. زیرا كه اگر شما أمر خود را به آراءِ خودتان بسپارید چگونه مى‌تواند این رأى ما آن افتراق و جدائى را از شما بزداید و سلب كند؟ در حالى كه خود این فكر، ایجاد تفرقه و جدائى كرده است»!؟