
امام شناسی ج8
جلد هشتم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش سوم از موضوع غدیر: تفسیر آیۀ اکمال» و «مسئله غصب خلافت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. همترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ اکمال : الیوم اکملتُ لَکُم دِینَکم • روایات اَعلام شیعه و بزرگانی از عامه درباره نزول آیۀ اکمال دین • مراد از نعمت، ولایت است • تهنیت عمر و ابوبکر و اقرار به ولایتِ علیبنابیطالب علیهالسلام • وجوه مختلف بطلان رأیگیری در سقیفه • امیرالمؤمنین لقب خاص علیبنابیطالب است • امیرالمؤمنین همچون رسول خدا عاشق هدایت مردم بود • لفظ روحانی و روحانیت در اسلام نیست و از اصطلاحات نصاریٰ است • امیرالمؤمنین علیهالسلام میزان سنجش نیکیها و زشتیها است • روایات وارده درباره اینکه مردم با ولایت امتحان میشوند
امام شناسی ج8
197وَ اسْمَعُوا لَهُ وَ أطِیعُوا فَإنَّکمْ إنْ أطَعْتُمُوهُ دَخَلْتُمْ الْجَنَّة، وَ إنْ عَصَیتُمُوُهُ دَخَلْتُمْ النَّارَ!
(اى جماعت مردم! من شما را موعظه مىكنم به آنچه كه در بسیارى از مواقع رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم شما را بدان موعظه مىنمود! و شما از من نمىشنوید مگر بزرگترین چیزى را كه از پیغمبرتان شنیدهاید! گواه باشید بر اینكه: من گواهى مىدهم بر رسول خدا كه من او را دیدم در این مكان ایستاده بود ـ و دست على در دست او بود ـ و مىگفت: این إمام شماست بعد از من، و جانشین من است در میان شما! او را بر خودتان مُقدَّم دارید! و خودتان بر او مقدم نشوید! و به فرمان او گوش فرا دارید! و إطاعت كنید! زیرا كه شما اگر از او پیروى كند حقّاً داخل در بهشت مىشوید؛ و اگر مخالفت او را بنمائید حقاً داخل در آتش مىشوید).
خواجه انتقالى مىباید بداند كه كلامى با این مبالغه كه دلالت است بر نصّى علىّ علیه السّلام و إنكار بر اختیار، صحابه از آن غافل نبودهاند.
بعد از آن سَهْل بن حُنَیف أنْصارى برخاست و گفت:
یا مَعَاشِرَ النّاسِ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم یقُولُ: عَلِىُّ إمَامُکمْ مِنْ بَعْدِى وَ خَلیفَتِى فیکمْ، [بِذَلِک] أوْصَانِى جَبْرَئیلُ عَنْ رَبِّى. ألآ إنَّ عَلِیا هُوَ الذّائِدُ عَنْ حَوْضِى یوْمَ الْقِیامَة، وَ هُوَ قَسیمُ النّارِ وَ الْجَنَّة، یدْخِلُ الْجَنَّة مَنْ أحَبَّهُ وَ تَوَلَّاهُ، وَ یدْخِلُ النّارَ مَنْ أبْغَضَهُ وَ قَلَاهُ.
(اى جماعت مردم! من از رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم شنیدم كه مىگفت: على است إمام شما پس از من، و جانشین من است در میان شما، [به این أمر] جبرائیل از جانب پروردگارم مرا سفارش كرده است.
آگاه باشید كه: على است كه در روز قیامت، مخالفان و منافقان را از حوض من مىراند و طرد مىكند! و اوست قسمت كننده بهشت و دوزخ! داخل در بهشت مىكند هر كسى را كه على را دوست داشته باشد و ولایت او را متعهّد گردد؛ و داخل در آتش مىكند كسى را كه على را مبغوض بدارد و با او دشمنى بنماید).
كلامى بدین درستى و مبالغه [در إثبات إمامت] أمیرالمؤمنین علیه السّلام و انكار غیر او در مَجمع مهاجر و أنصار گفتهاند؛ تا خواجه انتقالى بداند كه مذهب شیعه كهن است، نه ساخته جَهْم صَفْوان، و نه انداخته این و آن، و نه چون مذهب خارجیان و ناصبیان است.
